محمود علي آبادي
یکشنبه ۴ مهر ۱٣٨۹ – ۲۶سپتامبر ۲۰۱۰
خبرش کوتاه بود
شاید
به کوتاهی عمر چند نفس
وپیامی از ترس و وحشت
چون ناقوس مرگ.
شب
چون ترسویی گریزان
پنهان در سیاهی ومرگ
انتقام می گرفت
انتقامی کور
که های زنده ها!!
بترسید از من و از شب
از سیاهی و از مرگ
از این چوبه های دار و جوخه های مرگ.
خبرش کوتاه بود!
اما بازتابش؟
وسیع
چون
طلوع خورشید
رسا
چون
خروش یک ملت
و عظیم
چون
فریاد یک ندا.
بترس
آنگاه که بغض بشکند
و امواج خروشانش
دیوار تاریکی را فرو ریزد.
بشکن
که روز انتقام نزدیک شود
آنگاه
که نعرهای گلاش آهنگی دلنشین شود
و
فریاد
آتش
در جوخه های مرگش
از گلوی خسته ای چون او فرو آید.
بسوز
چون شب
که طلوع نزدیک شود
و پرندگان عاشق دسته دسته آواز سر دهند
و شفق
بر پیشانی شقایقها می رقصد
ونسیم
عطر لاله هایش را می پراکند.
بسوز چون شب
آنگاه که طلوع نزدیک شود.
دیدگاهتان را بنویسید