چهارمین سالگرد ژینا امینی، تجدید پیمان با آرمانهای “زن، زندگی، آزادی” و دادخواهی
چهار سال از آن روزی میگذرد که جان جوان ژینا (مهسا) امینی در بازداشت گشت ارشاد گرفته
شد، فاجعهای که در پیامد ساختاری بود که دهها سال است بنیادینترین حقوق انسانها را در
ایران نادیده میگیرد. با این حال، این قتل حکومتی در سراسر جغرافیای ایران، شرایط اجتماعی و
سیاسی جامعه ما را برای همیشه دگرگون ساخت. آنچه با نام جنبش ” ژن، ژیان، ئازادی _ زن،
زندگی، آزادی” شناخته شد، تبلور دادخواهی تاریخی از تبعیضهای متقاطع جنسیتی، ملیتی،
طبقاتی و عقیدتی بود که حقوق حیاتی همه شهروندان را پایمال کرده است.
در چهارمین سالگرد این رویداد، خواسته نهایی جامعه ایران از سطح یک اعتراض مقطعی عبور کرده
و به یک آگاهی حقوقی و سیاسی بازگشتناپذیر بدل شده است. پاسخ حاکمیت در تمام این
سالها، متأسفانه همان الگوی تکراری و سیستماتیک سرکوب خشن، توسل گسترده به مجازات
سلب حق زندگی (اعدام)، بازداشتهای خودسرانه، شکنجه و ایجاد فضای ارعاب بوده است. با
این وجود، پایداری زنان در برابر قوانین تبعیضآمیز، مقاومت نهادهای مستقل مدنی، معلمان،
کارگران، دانشجویان و جنبش پیشرو و دادخواه خانوادههای قربانیان، اثبات کرد که سرکوب
نمیتواند جلوی این مبارزات را بگیرد.
تغییر این وضعیت خشونتبار، نیازمند شناسایی رسمی و بیقیدوشرط کرامت ذاتی
انسانهاست. و این امر تحقق نمییابد مگر با برچیده شدن کلیه ساختارهای تبعیضآمیز، انحلال
نهادهای سرکوبگر و ایجاد بستری سکولار و دموکراتیک که در آن هیچ ساختار عقیدتی، ایدئولوژیک
یا فردی، فراتر از حاکمیت قانون و اراده آزادانه شهروندان قرار نگیرد.
ما ضمن تأکید بر اینکه تعیین سرنوشت سیاسی کشور تنها و تنها حق مردم ایران است، بر فرایند
“عدالت انتقالی” به عنوان تنها مسیر برای قطع زنجیرهٔ بازتولید خشونت پافشاری میکنیم.
دادخواهی شفاف و مستقل، بدون راندن جامعه به فضای انتقامجویی کور، لازمهٔ التیام این
زخمهای عمیق است. ما بر این باوریم که آیندهٔ ایران تنها در سایهٔ صلح، آزادی، برابری و عدالت
تحقق مییابد و هرگونه جنگ و جنگطلبی را مانعی جدی در دستیابی به این اهداف میدانیم.
در همین راستا، از تمامی نهادهای بینالمللی و مجامع حقوق بشری و دموکراتیک جهان
میخواهیم که از رفتارهای دوگانه و مصلحتجوییهای سیاسی دست کشیده و در برابر نقض
فاحش و سازمانیافتهٔ حقوق بشر در ایران سکوت نکنند.
ما امضاکنندگان این بیانیه، در چهارمین سالگرد گرامیداشت یاد جانهای شیفتهای چون ژینا،
نیکا، سارینا، رومینا …، قربانیان کشتار خونین دیماه ۱۴۰۴ و تمامی جانباختگان راه آزادی، باری
دیگر پیمان خود را با خانواده های دادخواه و مردم عزیز ایران تجدید میکنیم. ما بر ایستادگی
بیوقفهٔ خود تا روز تحقق کامل آزادی، برابری، عدالت قضایی و لغو همیشگی مجازات غیرانسانی
اعدام در ایران تأکید میورزیم.
ژن، ژیان، ئازادی
زن، زندگی، آزادی
نه به جمهوری اسلامی
نه به جنگ
نه به اعدام
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶
امضاکنندگان:
۱. اتحاد زنان چپ
۲. انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ
۳. انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱
۴. انجمن زنان پرتو
۵. انجمن زنان مونترال
۶. انجمن فرهنگی ایران و سوئیس – ژنو
۷. بنیاد اسماعیل خویی
۸. جمعیت ایرانی حقوق بشر شمال کالیفرنیا
۹. جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران
۱۰. جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران
۱۱. حامیان مادران پارک لاله – فرزنو
۱۲. حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ
۱۳. زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۴. شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۵. شبکه همگرایی جمهوریخواهان سکولار دموکرات ایران
۱۶. شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۷. صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۸. فدراسیون اروپرس
۱۹. کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۲۰. کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو
۲۱. کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس
۲۲. کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۳. کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۴. مادران پارک لاله – آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۵. مادران صلح مونترال
۲۶. نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۷. همبستگی جمهوریخواهان و دموکراسیخواهان ایرانی در بلژیک
۲۸. همبستگی ملی ایرانیان فرزنو – کالیفرنیا
۲۹. همکاری کلکتیو – کلن
۳۰. گرو دمکراتیک حزب چپ ایران
حامیان :
۳۱. حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)
