
رضا دانشور رستگاری را در کتاب میجست. میگفت اگر کتاب نبود بیگمان روح متلاطمش سرنوشتی جز غرقشدن در هولناکترین ورطه ها نمییافت. به اعجاز خواندن و نوشتن از ظلمات به روشنائی راه میبرد.
رضا دانشور نوشتن را نه ثمره یِ الهام، بل حاصل کاری بیوقفه میدانست که با کسب دانش و هنر میسر میشود. تلاش مداوم در کشف و آموختن، از او آموزگاری یگانه ساخته بود، گرچه نویسندگی ادعایش بود.
بهروز شیدا
توفیق، میزآقا و مابقی قضایا
مجید نفیسی
کانون نویسندگان ایران
گفتگوی رادیو همبستگی با مهرداد درویش پور
آرش اسدی
منیره برادران