متن نهایی با آخرین امضاها
با تصویب لایحه مورد نظر، کانون وکلا به یکی از سازمانهای تابعه قوه قضائیه تبدیل خواهد شد و استقلال نهاد دفاع در سیستم حقوقی ایران به تاریخ خواهد پیوست. در نتیجه، وکیلی که تمام مقدرات حرفهای خود را در دستان سازمانی با مشخصات فوق میبیند هرگز قادر به دفاع موثر از موکلین خود در برابر تعدیات نظام حاکم و وابستگان آن نخواهد بود و در دادگاههای فرمایشی و سیاسی وادار به سکوت و همراهی خواهد شد.
تقی روزبه
وقتی درسال 88 رژیم مبادرت به تقلب آراء می کرد هرگز بفکرش خطورنمی کرد که ممکن است روزی با چندقطبی شدن تضادهای درونی اش، با معضلی بنام رقابت برسرکنترل صندوق ها مواجه شود .
در واقع کانون اصلی جدال درشرایط مشخص کنونی، مهندسی انتخابات است و این که چه کسی صندوق رأی را کنترل نماید.
گفتگوی بیژن برهمندی با مهرداد درویش پور – رادیو بین المللی فرانسه
تب فرار از کشور که نسل جوان ایرانی را فرا گرفته است، با توجه به فرایندی که جامعه امروز ایران با آن روبروست ، تقویت می شود و موج مهاجرت به هیچ وجه کاهش پیدا نخواهد کرد.
مهرداد درویش پور
او یکی از محبوب ترین چهره های نهضت ملی بود که با ناسیونالیسم تند، فاصله داشت و روابطش با نیروهای چپ دمکرات بسیار حسنه بود. شخصیتی عمیقا سکولار و لائیک که با دین باوران عرفی نیز روابطی بس نزدیک داشت.
حیدر تبریزی
در هوشنگ می توانستی آمیزه ای از فرهنگ نهضت ملی و چپ رادیکال را ببینی و این خصوصیت ویژه، عرصه گسترده ای را برای دوستی و دیالوگ با افراد متعلق به طیف های گسترده پیش رویش گشوده بود.
فرهنگ قاسمی
اگرچه در گفتن و نوشتن هرگز کوتاهی نمیکرد، اما فقط نمیگفت و نمینوشت، مرد عمل نیز بود. هر وقت و هر کجا کوششی جدی غیر وابسته به قدرتهای خارجی، در جهت مبارزه علیه استبداد و برای حاکمیت ملت و حقوق مردم مطرح بود هوشنگ کشاورز صدر حاضر میبود و از هیچ کوششی دریغ نمیکرد.
با سلام و تشکر از مسئولان این کار، پس از این باید کاری کرد که فقط در فقدان ها این نام ها کنار هم قرار نگیرد. در وضع وخیم فعلی ایران چرا ما سکوت کرده ایم؟ کارهای فردی چندان راهی به جائی نمی برد.
اکبر سیف
چنین بود که هوشنگ به عنوان انسانی مبارز و فرهیخته که در سراسر زندگی اش درد انسانیت و مردم داشت، به جمهوری، دموکراسی، لائیسیته وجدایی قطعی نهاد دولت از نهاد دین، حقوق بشر عمیقا باور داشت و با تمام وجود آرزوی توسعه جامعه ایران و استقرار دموکراسی و عدالت اجتماعی را در میهن درسر می پروراند و در این راه تلاش می ورزید.
خبر کوتاه اما بس دردناک و بازتاب آن سخت گسترده بود. امیر هوشنگ کشاورز صدر از چهره های قدیمی و برجسته جبهه ملی و جنبش آزادیخواهی ایران روز پنج شنبه ۱٤ فوریه درگذشت.
هوشنگ کشاورز که فعالیت سیاسی اش به دوران مصدق برمی گردد در سالهای پس از کودتا از اعضاء فعال سازمان دانشجویان دانشگاه تهران ـ وابسته به جبهه ملی ـ بود که زندان های آن دوران را تجربه کرده بود. پس از انقلاب با شدت گرفتن سرکوب های جمهوری اسلامی از ایران به پاریس گریخت. هوشنگ در میان طیف وسیع وگسترده اپوزیسیون آزادیخواه و روشنفکران ایران – فارغ از تعلقات ایدئولوژیك شان- از اعتبار واحترام خاصی برخوردار بود. شاملو در گوشه ای از نامه اش به او می نویسد:
“هوشنگ كشاورز بسیار بسیار عزیزم، نمىدانم این خودخواهى یا خودبینى یا چه چیز دیگراست، هر چه هست از تو به خاطر اینكه فقط “هستى” و با وجود خودت جهان را براى ما زیبا و زندگى را پر از معنا و اعتماد مىكنى متشكریم”.
او که حدود نیم قرن از عمر خود را در نهضت ملی گذراند، در آخرین دهه عمر خود از پایه گذاران جنبش جمهوری خواهان دمکرات و لائیک ایران و عضو نخستین شورای هماهنگی آن بود. هوشنگ برای متحد کردن صفوف هواداران جمهوری، دمکراسی، جدایی دین و دولت و آزادی و استقلال ایران به صورت خستگی ناپذیر تلاش کرد و لحظه ای از پیکار بازنایستاد.
ما درگذشت این انسان شریف و چهره برجسته جنبش دمکراسی خواهی در ایران را، به همسرگرامی شان سرکار خانم زریون ژیلا، و فرزندانش مازیار و بهاره، خویشاوندان، دوستان، یاران و همه مبارزین راه آزادی تسلیت می گوییم. برای بزرگداشت هوشنگ کشاورز صدر روز یکشنبه ۲۴ فوریه ساعت یک و نیم بعد ازظهر در مرکز آّب اف استکهلم گردهم خواهیم آمد و یادش را گرامی میداریم.
جمعی از دوستان و یاران هوشنگ کشاورز صدر در استکهلم ۱۹ فوریه ٢۰۱٣
مکان: استکهلم، آب اف مرکزی
ABF Stockholm
زمان: یکشنبه ۲۴ فوریه ساعت یک و نیم بعد از ظهر
همیشه در کنارت بود. هر کجا که بود. پناه بود و آغوش باز، غمگسار لحظه های تلخ.
وقتی دلت گرفته بود از جور زمانۀ خونریز و سیاهی بر آسمان ها چیره بود، کوکبِ هدایت می شد و از گوشه ای برون می آمد و نور و نوید می آورد. با کلامش ، پیچیده در آن صدای روشنِ پر طنین، تباهی ها را می زدود و دلت باز می شد. فضای سینه اش لبریز بود از عشق و به هر جا و به هر محفلی که پا می نهاد، این چشمۀ جوشان را به اطراف می پراکند و جاری می کرد.