حسین اسدی
…تاریخ بشریت گواه این است، که استقرار جا معه ای مبتنی بر نظریه فوق همواره بمثابه خاری بوده است در چشم قدرتمدارانی که حاضر نبوده و نیستند باین خواست طبیعی انسانها گردن گذارند، و چنین است که در جوامعی که نهادهای دموکراتیک در آنها هنوز بوجود نیامد ه و یا پایدار نگردیده اند، و بالنتیجه فاقد ابزار دفاع از دست آورد های دموکراتیک میباشند، بفرض اینکه بصورت موقت هم چنین شرایطی فراهم گردیده باشد، آنان لحظه ای در از بین بردن آن درنگ نکرده و نخواهند کرد.
علی صدارت
در دنیائی که رژیمهای دیکتاتوری، یکی بعد از دیگری، چون حبابی میترکند، در کشور ما عدم اعتماد به نفس ملی و سراب اصلاحات رژیم غیرمنعطف و اصلاحناپذیر، جنبش خودجوش میلیونی مردم ایران را خانهنشین کرده است …
مهدی مظفری
رادیو فردا مصا حبه ای منتشر کرده در باره شرکت آقای سروش در کنفرانس سالانه انجمن آمریکایی مطالعات خاورمیانه. نکته ی اساسی در این مصا حبه نظرات سروش است در باره سه تن از متفکران مسلمان (محمد ارکون،حامد ابوزید و الجابری) که در سال گذشته از دنیا رفته اند و نیز مطالب ستایش آمیز در باره ی امام محمد غزالی. در رابطه با این مصاحبه و نیز سخنان دیگر سروش در مورد غزالی در جاهای دیگر به اختصار به ذکر چند نکته اکتفا میکنم .
جلال ایجادی
آزادی انتقاد نشانه آزادی بیان است و چنین امری یکی از بنیاد های جامعه دمکراتیک بشمار میاید. انتقاد اشکال گوناگون دارد که زبان طنزو گزندگی یکی از جلوه های آنست. انتقاد برانگیزنده است، منبع آفرینش است، با کهنگی سرمخالفت دارد. انتقاد نه نژادپرستانه است ونه ضد ارزش های انسانی است، انتقاد فرمان به قتل نمیدهد، دروغگو نیست وکینه کور ندارد، ولی انتقاد چه در سطح ، در اعماق ، چه تند و یا آرام، بله انتقاد یار فرهنگ است.
مهرانگیز کار
ماده ۲۲۶ قانون مجازات اسلامی که میگوید “قتل نفس در صورتی موجب قصاص است که مقتول شرعأ مستحق کشتن نباشد و اگر مستحق قتل باشد قاتل باید استحقاق قتل او را طبق موازین در دادگاه اثبات کند” را در مورد قتلهای زنجیرهای سال ۱۳۷۷ که طی آن محمدجعفر پوینده (پژوهشگر و نویسنده)، محمد مختاری (نویسنده)، پروانه اسکندری و داریوش فروهر (روشنفکران سیاسی ) به قتل رسیدند بررسی میکند.
مهرداد درویشپور، یکی از امضا کننده بیانیهای است که هرگونه حمله نظامی به ایران را محکوم کرده است. او در عین حال معتقد است که رفتار حکومت در چارچوب اصلاحطلبی، تغییر نخواهد کرد. او میگوید: «اصلاحطلبانی که حاضرند در انتخابات شرکت کنند، تیر خلاصی به خودشان زدهاند.»
حسن مکارمی
پاسخی کوتاه به مقاله آقای عبدالکریم سروش با عنوان:”قلب و قالب مردمسالاری” در تارنمای گویا ، به تاریخ جمعه ۱۱ آذر۱۳۹۰ ( ۲ دسامبر ۲۰۱۱)
آقای عبدالکریم سروش دراین مقاله که به ظاهر سوی آن متوجه ساکنان کشورهایی ست که امروزه به بهار عربی شناخته شده اند، ضمن اعتراف به اشتباهات خود ( هر کجا در این نوشته که ایشان واژه” ما” را به کار می برند بخوانید “من”)، و شرح چگونگی پیدایش نظام بیداد, غیر انسانی، قاتل و مخرب ولایت فقیه و جمهوری اسلامی ایران، به نویسندگان قانون اساسی آینده این کشورها توصیه می کنند که : “پیشنهاد دیگری هم دارم.
گفتوگو زهرا باقریشاد با مهرداد درویشپور
درجه بالایی از آرمانگرایی، شکست تلخ آرزوهای انسانی در یک انقلاب و ویرانههایی که برجا گذاشت و افسردگیهای ناشی از آن، پناه گرفتن در یک سرزمین امن برای دوری از تجربه تلخ پیشین و همه و همه، دنیای “پناهندههای سیاسی” را تاریکتر از آن چیزی کرد که میبایست باشد. حال آنکه ایرانیانی که امروز برای اشتغال و تحصیل به سوئد میآیند، افرادی سخت هدفمند هستند که به قصد جبران ناکامیها و محدودیتهایی که شرایط ایران بر آنها تحمیل کرده است مهاجرت میکنند.
علیرضا ثقفی
گر بدین سان زیست باید پست, من چه بیشرمم, اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم… گردش نقدینگی در سالهای اخیر، بیش از هر زمان دیگر شده است. حجم نقدینگی به بیش از ۴۰۰ هزار میلیارد تومان (بیش از ۴۰۰ میلیارد دلار) رسیده است (همشهری ۵/۷/۹۰) و دولت برای پرداخت یارانهها، به چاپ اسکناس بیشتر و گردش بیشتر پول روی آورده است.
علی صدارت
آقای خامنهای و بیت او، پر واضح است که رژیم را همینطور که هست میخواهند. البته خاصۀ چنین رژیمی و لازمۀ حیاتی آن، پیوسته افزودن به تمرکز زور و قدرت انحصاری، و پیوسته افزودن به سرکوب و اختناق است. “رهبر معظم” از سوئی مجبور است به فسادهای رانتخوران کوچک و بزرگی که به اشکال و درجات مختلف پایههای پوسیدۀ ولایتش را تا بحال برپا نگه داشتهاند، به دیدۀ اغماض بنگرد.