دسته: دیدگاه‌ها

منبع:

www.irantribunal.com

کارزار تدارک دادگاه بین المللی

برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در زندان های ایران

در تابستان سال ۱۳۶۷ شمسی، رژیم جمهوری اسلامی هزاران زندانی سیاسی را که دوران زندان و محکومیت خود را می­گذراندند از سلول­های زندان­ها بیرون کشید و همه را از زن و مرد، دست­بند و چشم­بند زد و با درنده­ خوئی هرچه تمام­تر در آمفی تئاترها و سالن­ های نمازخانه­ های زندان­ها به دار ­آویخت و یا تیرباران ­کرد. در این کشتار سبعانه، نه دادگاهی در کار بود و نه اخطار و هشداری. تنها، یک کمیسیون مرگ، متشکل از سرسپردگان رژیم، با در دست داشتن حکم قتل زندانیان سیاسی از سوی خمینی، با چند پرسش کوتاه و پاسخ­ هائی که در مقابل آن می­گرفت حکم مرگ صادر می­کرد. بسیاری از این زندانیان، پیش از آن، به دادگاه رفته و حکم­ های زندان گرفته بودند و برخی از آنان حتی دوران محکومیت خود را گذرانده بودند.

(بیشتر…)

جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک – واحد پاریس
10 دسامبر 2009، 19 آذر 1388

تصویب منشور جهانی حقوق بشر در دهم دسامبر 1948 در مجمع عمومی سازمان ملل متٌحد در پاریس، از شمار لحظات تاریخی بزرگیست که وجدان جمعی جامعه بین المللی شاهد آن بوده است. سازمان ملل متٌحد که، سه سال پیش از آن، از دل ویرانه های جنگ جهانی دوم و در پی ناتوانی و شکست جامعه ملل، سر بیرون آورده بود به زودی اسیر بی عملی در یخبندانِ جنگ سرد میان دو اردوگاه حاکم بر جهان شد. در چنین فضائی، شماری از زنان و مردانی که وحشت و تباهی جنگِ جهانگیر را زیسته بودند و در هوای جهانی عاری از جنگ و کشتارهای جمعی و به امید برافراشتن صلحی پایدار تلاش میکردند، به نخستین نشست مجمع عمومی در 1946، تدوین سندی را پیشنهاد کردند که سرانجام پس از نزدیک به دو سال مباحثه و مشورتِ جمعی بین المللی، منشور جهانی حقوق بشر نام گرفت. این نخستین بار بود که همه دولتهای عضو سازمان ملل متٌحد در آنزمان – به استثنای هشت کشور غایب – پای سندی صحٌه میگذاشتند که در آن حیثیٌت ذاتی یکایک افراد خانواده بشری و حقوق برابر و تجزیه ناپذیر آنان، فارغ از رنگ و جنس و نژاد و خاستگاه اجتماعی و تعلٌقات دیگر، شالوده آزادی، عدالت و صلح در جهان شناخته میشد. و این شناسائی، حتٌی به صورت نمادین و بدون ضمانتهای اجرائی لازم، خود رویدادی بزرگ و سرآغاز تلاش و پویش تازه ای برای مدافعان حقوق بشر و آزادیهای بنیادین بود. روندی که تا فرداهای دور در جهانی که هنوز سراپا اسیر نابرابری و بیعدالتی و فقر و خشونت است، ادامه خواهد داشت.

(بیشتر…)

«روز جهانی نه به جمهوری اسلامی»

تظاهرات: پنج شنیه ١٠ دسامبر، در شهر دن هاگ – هلند،
مقابل پارلمان و دادگاه لاهه، از ساعت ١٣تا ١٨

بی بی سی : پرستو فروهر که پاسپورتش در فرودگاه امام خمینی تهران ضبط و خودش ممنوع الخروج شده است می گوید که دادگاه انقلاب گفته که “وزارت اطلاعات از من شکایت کرده است.”
خانم فروهر می گوید که ” دوشنبه 16 آذر به دادگاه انقلاب مراجعه کردم و جواب خیلی مشخصی به من داده نشد و مسئول شعبه 12 دادگاه انقلاب به من گفت که شکایت از طرف وزارت اطلاعات است.”

(بیشتر…)

میهن‌جزنی(قریشی)
پاریس 3 دسامبر 2009
جنبش سز باید بطور مستمر خود را نقد کرده و چند صدائی و چند رنگی بودن خود را حفظ کند. اکنون دیگر جامعه عملاً به صدا درآمده و این یک یا دو جنبش نیست بلکه تک تک مردم‌اند که فریاد می‌زنند. ظاهرِ ساکتِ جنبش زنان به معنای عقب‌نشینی و عدم فعالیت نیست.
(بیشتر…)

جنبش دانشجوئی، توانائی ها و محدویت ها
جمعه 13 آذر 1388
محمد اعظمی
تا چند روز دیگر 16 آذر فرا می رسد. این روز، همواره فرصتی بوده است برای طرح خواسته های جنبش دانشجوئی. فرصتی که اگر با آن درست برخورد شود، می توان گوشه ای از قدرت جنبش دمکراسی را به حکومت نشان داد. این حکومت هر قدمی که در گذشته برای دفاع، برداشته است، آن برج و باروهائی که برای حفاظت از خود ساخته است، همگی یکی در پس دیگری، با هشیاری مردم فرو ریخته اند. (بیشتر…)

علی ندیمی
چه باید کرد ؟ انرژی هسته ای خوب یا بد ، ضروری هست یا نیست ، حق مسلم ماست یا خیر اکنون و در این شرایط مورد بحث نیست . ایران در یکی از حساس ترین شرایط با چالشی بزرگ روبروست . “حق مسلم ما ” میتواند در این لحظه انرژی هسته ای نباشد . “حق مسلم ما” اکنون آزادی است . حقوق شهروندی است . “حق مسلم ما” ساختن جامعه ای است آزاد اندیش ، بدون تبعیض ، رنگارنگ ، با صد قوم و هزار دین ومسلک و صدها صدا وهزاران سرود.”حق مسلم ما” حق دگر اندیشی است ، خراب کردن زندان هاست ، برچیدن خرافات است و دیوارهای ذهن .

(بیشتر…)

در گرامیداشت 16 آذر
با حضور گسترده خود در سالروز شانزده آذر از مبارزات دانشجویان پشتیبانی کنیم

شانزده آذر در تاريخ معاصر کشور ما همواره روز مقاومت در برابر استبداد و خودکامگي و روز پايداري بر آرمان آزادي بوده است. از شانزده آذر سال 1332 تا کنون، جنبش دانشجويي راه درازي را پيموده است و در تمامي تحولات اين دهه‌ها همواره در پيشاپيش مقاومت مردم در برابر تهاجم استبداد، سينه سپر کرده و تجارب ارزنده‌اي را در صحنه تحولات اجتماعي ايران اندوخته است.
از 16 آذر 1332 تا کنون، دانشجويان کشور ما هر سال با اعتصابات و اعتراضات خود زير چتر اختناق، همواره ياد ياران از دست رفته و تمامي مبارزان راه آزادي را زنده نگهداشته و در امتداد اين پايداري‌ها، سايه سنگين سرکوب و اختناق را شکافته و خواست آزادي را با صداي بلند فرياد زده‌اند.
امسال در شرایطی به استقبال 16 آذر می‌رویم که از یک سو جنبش حق‌طلبانه و آزادی‌خواهانه مردم پس از 6 ماه مبارزه و مقاومت در برابررژیم براي تحقق خواست‌هاي دمکراتيک خود متوقف نشده و به پیش می‌رود.
(بیشتر…)