14 اوت 2019
ما ۱۴ تن از فعالان حوزه حقوق زنان مصمم هستیم با شیوهای مدنی و بدون خشونت، مبارزه خود را همچون پیشقراولان آزادی وطن با گفتن “نه به جمهوری اسلامی” تا رسیدن به خواستههای کامل خود ادامه دهیم. خواستههای ما یک مطالبه ملی و حقوق بشریست که با پیوستن شما هموطنان به ما و حمایت از خواستههای ما میتواند به جنبشی فراگیر و سراسری تبدیل شود.
12 ژوئن 2019
ما در کشوری زندگی می کنیم که سرشار از منابع طبیعی و ثروت های انسانی است که همه در حال نابودی ست. به باور ما، وقت آن رسیده که مردم، فعالان و اندیشمندان دلسوز با کنار گذاردن تمایلات مصلحت جویانهای که اسباب نابودی… ثروتهای کشور را فراهم آورده، با صراحت تمام پای به میدان گذارده و با درخواست تغییر بنیادین قانون اساسی و استعفای رهبری… پیشقراول این حرکت ملی باشند.
کانون نویسندگان ایران
در شرایطی که حاکمان توانایی حل مشکلات ویرانگرجامعه را ندارند تشکیل این دادگاهها در راستای معترضزدایی از راه ایجاد هراس و زندان و شلاق و اعدام است. کانون نویسندگان ایران با تاکید برحق آزادی بیان بیهیچ حصر و استثنا، برگزاری چنین دادگاههایی را محکوم میکند و خواهان آزادی فوری و بیقیدوشرط اسماعیل بخشی، سپیده قلیان، علی نجاتی، امیرحسین محمدیفرد، ساناز اللهیاری، امیر امیرقلی، عسل محمدی…است.
شبکه سندیکائی جهانی همبستگی و مبارزه
ما سازمان های سندیکایی امضا کننده این نامه اعمال سرکوبگرایانه علیه سندیکالیستها و… را قویاً محکوم می کنیم. از رژیم ایران می خواهیم که به پیمان های بین المللی که دولت ایران امضا کرده، از جمله حق ایجاد تشکلهای مستقل، حق برگزاری تجمعات، حق اعتصاب… احترام بگذارد. ما قویاً خواهان آزادی بدون قید و شرط و فوری همه سندیکالیستها، روزنامه نگاران و فعالین زندانی هستیم.
13 مرداد 1398 – 4 اوت 2019
ما هر گونه مذاکره با رژیم ضدبشری جمهوری اسلامی ایران، به هر شکل، ترتیب و توجیه، چه مخفی و چه علنی، چه مستقیم و چه غیر مستقیم، از سوی هر سازمان یا حزب اپوزیسیونی را شدیداً محکوم میکنیم. همواره این گونه مذاکرات به نفع ادامهی حیات دیکتاتوریها و به زیان جنش عمومی و سراسری و متحد مردم برای رهایی خود تمام شده و میشوند. هر گونه رفتار مماشاتطلبانه با رژیم جمهوری اسلامی ایران میتواند دوباره به توهم اصلاحپذیری نظام و امکان مبارزهی اصلاحطلبانه در چهارچوب این سیستم، که با امواج جنبشهای اعتراضی مردم بیاعتبار شدهاند، دامن بزند.
تصور نمیکنم خوشبینیم بی حساب باشد، اگر بگویم که چشم انداز آرامش سیاسی، برای کشور ما روشن است. هم، به این دلیل که استقرار دمکراسی صورت گزینۀ اصلی را پیدا کرده است و هم اینکه برقراری چنین نظامی میتواند گشایندۀ فصلی از آرامش باشد و خصومتها را در چارچوب رقابت بر سر رأی مردم، مهار نماید. البته تمام اینها فرصتی ایجاد کرده و نه بیش، فوایدش بالقوه است. به فعل آمدن امکاناتی که فرصت تاریخی حاضر به ما عرضه نموده است، کاریست که ما خود باید بکنیم. تاریخ راهیست گشوده، مرکبی نیست که خودش ما را به راهی ببرد. حرکت کار خود ماست.
بیشتر
