نویسنده: admin

گزارش عفو بین‌الملل 

25 اسفنر 1401

سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی خبر داد که نیروهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی از اقدامات «هولناکی» چون ضرب‌ و شتم، شلاق، شوک الکتریکی، تجاوز و سایر خشونت‌های جنسی علیه کودکان معترض در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» استفاده کرده‌اند.

این سازمان حقوق بشری در گزارشی که روز پنج‌شنبه ۲۵ اسفند، به مناسبت ششمین ماه از آغاز اعتراضات سراسری در ایران، منتشر کرده به افشای شکنجه‌های نیروهای سپاه پاسداران، نیروهای شبه‌نظامی بسیج، پلیس امنیت عمومی و سایر نیروهای امنیتی و اطلاعاتی در مورد دختران و پسران بالاتر از ۱۲ سال با هدف گرفتن «اعتراف اجباری» پرداخته است.

عفو بین‌الملل گزارش اخیر خود را بر اساس اظهارات هفت کودک، ۱۹ شاهد عینی، دو وکیل و ۱۷ زندانی بزرگسال که در کنار کودکان بازداشت‌شده نگهداری می‌شدند، مستند کرده و آورده است که این قربانیان و شاهدان عینی از دست‌کم ده استان ایران تجربه‌های خود را با این سازمان در میان گذشته‌اند.

ر اساس اسنادی که به دست عفو بین‌الملل رسیده است، تجاوز و سایر خشونت‌های جنسی، از جمله شوک الکتریکی به اندام‌های تناسلی، دست زدن به این اندام‌ها و تهدید به تجاوز و اعدام از جمله روش‌هایی بوده است که مأموران حکومتی زن و مرد به طور گسترده از آن‌ها برای تحقیر، تنبیه و گرفتن اعتراف از کودکان بازداشت‌شده استفاده می‌کردند.

این مأموران همچنین از توهین‌های جنسی علیه دختران و تجاوز با ابزارهایی مانند «شیلنگ» حتی در مورد پسران و حلق‌آویز کردن نمایشی برای تحت فشار قرار دادن کودکان بازداشت‌شده با هدف گرفتن اعتراف استفاده می‌کردند.

بر اساس اعلام شماری از کودکان بازداشت‌شده، شلاق زدن، شوک الکتریکی با استفاده از شوکر، تجویز اجباری قرص‌های ناشناس و نگه داشتن سر کودکان زیر آب از دیگر روش‌های شکنجه کودکان بوده است و بسیاری از این کودکان تهدید شده‌اند که در صورت اعلام نحوه شکنجه خود اتفاق‌ بدتری برای آنها خواهد افتاد و جسدشان را به خانواده‌هایشان تحویل خواهند داد.

به نوشته عفو بین‌الملل، در یک نمونه شکنجه تحقیرآمیز، یک کودک پسر که پس از بازداشت به بازداشتگاه بزرگسالان منتقل شده‌ بود به همراه سایر بازداشت‌شدگان در قفس قرار گرفته و مجبور شده بوده که نیم‌ساعت صدای «مرغ» دربیاورد.

بنا بر گزارش عفو بین‌الملل، پسران بازداشت‌شده توسط مأموران موسوم به «لباس‌شخصی» پس از انتقال به مکان‌های غیررسمی و شکنجه و تهدید به تجاوز، به حالت نیمه‌هوشیار در مناطق دورافتاده رها شده‌اند و کودکانی نیز که توسط نیروهای رسمی حکومت بازداشت شدند پس از اجبار به «امضای توبه‌نامه» و «تعهد به عدم فعالیت‌های سیاسی» و «لزوم شرکت در راهپیمایی‌های طرفدار حکومت» آزاد و خانواده برخی از آنها مجبور به ارائه وثیقه شدند.

همزمان با انتشار گزارش سازمان عفو بین‌الملل دایانا التهاوی، معاون مدیر منطقه‌ای این سازمان در خاورمیانه و شمال آفریقا، از خشونت به‌کاررفته علیه کودکان در جریان اعتراضات سراسری در ایران به‌عنوان «یک استراتژی عمدی برای درهم شکستن روحیه شاداب جوانان کشور و جلوگیری از مطالبه آزادی و حقوق بشر» نام برده است.

خانم التهاوی در ادامه خواستار «آزادی تمام کودکان بازداشت‌شده» و «تحقیقات بی‌طرفانه» در مورد شکنجه‌های صورت‌گرفته علیه این معترضان شده است.

آمارهای متفاوتی از بازداشت‌شدگان اعتراضات در ماه‌های گذشته منتشر شده است. رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی اخیرا اعلام کرد که ۲۲ هزار نفر از کسانی که در جریان اعتراضات شش ماه گذشته بازداشت شده بودند، آزاد شده‌اند. بر اساس بولتن‌های محرمانه خبرگزاری فارس که اوایل ماه آذر منتشر شد این آمار ۲۹ هزار و ۴۰۰ نفر بوده است.

تاکنون آماری از کودکان بازداشت‌شده در اعتراضات «زن زندگی آزادی» منتشر نشده است، اما سازمان حقوق بشر ایران توانسته است تاکنون کشته شدن دست‌کم ۶۴ کودک را تأیید کند.

 

برگرفته از سایت ایران فردا

شنبه 27 اسفند 1401

 

وُوکیزم (Wokeism)  

هرمز هوشمند

گفته می شود انسان هائی که یکدیگر را از نزدیک نمی شناسند برای همکاری نیاز به ارزشها و دیدگاه های مشترکِ اخلاقی دارند.  از بدو شکل گیری تمدن بشری حاکمان و قدرتمداران برای برقرای وحفظ هیرارشی قدرت از روایتها، و بزبان مدرن ایدئولوژی استفاده کرده اند. این روایات یا ایدئولوژی ها ساخته ذهن انسان است که واقعیت های فیزیکی و تخیلی را در هم می آمیزد تا ساختار “خوب و بد” شکل دهد، که تبدیل به اخلاق جمعی میشود.

دیوید هیوم، فیلسوف تجربی قرن هجدهم، گفته ای دارد که می تواند در درک رفتار انسان، به ویژه در مواقع بحرانی، مفید باشد. او می گوید: “منطق برده احساسات تند است Reason is the Slave of Passion”.  به عبارت دیگر، منطق نه تنها مستقل از احساسات ما نیست، بلکه تابعی از آن است. جدا کردن احساسات از منطق یک مفهوم ساختگی بشر برای درک رفتار انسانهاست.  چنین تقسیم بندی یی در نظام طبیعی نیست. مغز ما دارای ساختاری  کلی ست، که در آن همۀ عوامل با هم کار می کنند.  غریزه ها و نیازهای اساسیِ که رفتارانسان اولیه را از زمان پارینه سنگی شکل داده اند، تا کنون تغییرِ چشمگیری نکرده اند. این درحالی ست، که شرایط زیستیِ انسان ها دائماً در حال تغییر است. رفتار ما در مواجهه با شرایط جدید، به ویژه در مرحله های بحرانی، تفاوت چندانی نکرده است.

افزون  بر این، در فرآیند تحول بیولوژیکی (Evolutionary Process) غریزه ها و نیازها نقش برجسته ای در شکل گیری رفتار انسان داشته اند و دارند.  یکی از مهمترین رفتارهای بدوی ما “دنباله روی ازجمع (herd mentality)” است. مذهب برپایه همین رفتار بدوی شکل گرفته است. کشتن خدا به  دست انسان( به گفته فردریک نیچه) در دوران مدرن  به این معنا نیست که رفتار مذهبی ما با مفهومِ خدا از بین رفته است. در واقع روایتهای متافیزیکی منسوخ، و روایتهای نوینی جایگزین آنها شده اند.

در دنیای امروزی، نقد روایتهای متافیزیکیِ مذهبهای کهن ازطرف بخشی ازمردم، منجر به پدیدار شدن روایتهای مدرن شده است. نتیجه این  که  رفتار مذهبی انسان ها شکل های تازه یی به خود گرفته اند.  یکی از مهمترین روایت های مدرن، که جمعیت زیادی را هم مجذوب خود ساخته،  روایت “حقوق بشر” است، که اخلاق انسان مدرن را تا حدود زیادی شکل داده است.  چنین روایتی ساخته ذهن انسان با هدف شکل دادن به هیرارشی و مدیریت قدرت  اجتماعی در دوران معاصر است.  روایتهای مذهبی کهن در دوران گذشته نیز چنین نقش را بازی می کرده اند.  امروزه خدا را از آسمان به روی زمین آورده ایم و انسان انتزاعی را مقدس و خدای گونه کرده ایم.  اما این به آن معنا نیست که در برخورد با داستان “حقوق بشر” رفتار مذهبی و یا به گفته ای دیگر “دنباله روی ازجمع (herd mentality)” را کنار گذاشته ایم.

 “حقوق بشر” همچون مذهب های کهن نمودهای فرقه ییِ گوناگونی دارد.  برخی برون گرا و پرخاشگر و برخی درون گرا و صلح طلب.  فرقۀ “بیداران (Wokeism) ” یکی از جدید ترین فرقه های افراطی و تهاجمی از روایت “حقوق بشر”، و خواهانِ جهاد برای گسترش ارزشهای اخلاقی اش به تمام جهان است. این فرقه در حال حاضر با جریان ” نئو محافظه کار (Neoconservatism) ” پیوند خورده  و در خدمت “قدرت برتر”در دنیای “غرب” قرارگرفته است. در دوران کلونیالیسم ، قدرت سیاسی – نظامی اروپا در پیوند با مسیحیت برای دستیابی به سلطۀ جهانی بکار گرفته می شد، و امروزه اتحاد ” نئومحافظه کاران و بیداران” این هدف را دنبال می  کند.

کریستفر مات (Christopher Mott)  درمقاله ژوئن 2022 “امپراتوری بیداران – Wock Imperium”  ³، نتیجه گیری هایِ کلیِ اتحاد ” نئومحافظه کاران با بیداران” با ابعاد گوناگون اش درسیاست خارجی ایالات متحدۀ آمریکا را به قرارِ زیر توضیح داده است:

• برای توجیه مداخله گرایی از طرف مدافعان برتری طلب آمریکا در تشکیلات سیاست خارجی ایالات متحده، از نظر تاریخی آنها  بر روایات ویا ایدئولوژی های غالب  زمانه تکیه می کنند.  فرقه “بیداران”، به  هدف های امپریالیستی وهژمونی طلب آمریکا چهره اخلاقی جدیدی  میدهد. این فرقه با  نشان دادن ایالات متحده به عنوان کلانتر اخلاقِ بین الملل و نه یک قدرت بزرگ متعارف “نئوامپریالیسم اخلاقی” را نتیجه میگیرد.
• این یک فرآیند با روش سیستماتیک با منطق درونی خود است، نه فرآیندی که توسط یک گروه توطئه گر (cabal) جهانی سازمان داده شده باشد. وقتی منطق‌های قدیمی‌تر برای برتری، هژمونی و مداخله‌گرایی دیگر پاسخگو یا قانع ‌کننده نیستند، طبقه حاکم به منطق جدیدی نیاز دارد که هنجارهای طبقه حاکم آن دوران را بهتر منعکس کند و به عنوان جایگزین پذیرفته شود. البته هدف اصلی حفظ هیرارشی قدرت موجود است.
• نتیجۀ سیاسی  فعالیت فرقه “بیداران”  مداخلۀ تهاجمی برای استقرارِ “عدالت اجتماعی” در گوشه و کنار دنیاست. بروکراسی حاکم بر سیاست خارجیِ ایالات متحدۀ آمریکا  این ایدئولوژی را گسترش داده، و به ویژه ازجانبِ اعضای جامعه دانشگاهی، رسانه‌ ای و طبقه مدیران حرفه ای (professional managerial class) مورد توجه قرار گرفته و به سرعت پذیرفته شده  است. این گروه‌ها هم اکنون سطح بیشتری از همزیستی و همکاری با دولت آمریکا را در بَرگرفته اند.
• در این شرایط انتخاب حرفه و پیشرفت موقعیت شغلی درنهادهای قدرت، مستلزم علامت دادن به نخبگان حاکم، دروفاداری به “پروگرسیزم”(جهان‌شمولی)  ایدئولوژی رایج و مورد تأیید حاکمان آمریکا است.  این جریانِ ایدئولوژیک در تداوم  سیاست مداخله گرائی تهاجمی ایالات متحده بیشتراز پیش دامن می‌زند. ترکیب این عوامل سببِ تشویق  نهادها و نخبگان جدید در رواجِ شعارهای مد روز می شود.
• برآمد این سیاست سلطه طلب جدید با روایت امپریالیسم اخلاقی، در تضاد قرار میکیرد با ارزیابی هوشیارانه و واقع بینانه از منافع ایالات متحده.  فرقه “بیداران”   با ایجاد اهداف حداکثری، غیرقابل دوام و تخیلی که با واقعیت های ملموس که استراتژی کلان ایالات متحده باید بر آن استوار باشد در تضاد قرارمیگیرد.
• با ترویج اخلاق گرایی و مهندسی اجتماعی در سطح جهانی، گرایش لیبرال آتلانتیسیست (Liberal-Atlanticist)، پتانسیل زیادی برای ایجاد واکنش منفی در دنیای “غیر غربی” دارد. چنین گرایشی “غرب” را به عنوان یک کل با آرمان های یک نیروی حاشیه ای ” پروگرسیزم پست مدرن”   شناسایی می کند، و می تواند شکل های جدیدی از ضدیت با “غرب” را دردنیای “غیرغربی” دامن بزند.

همانطور که در مقدمه امده است، همکاری در جوامع مستلزم وجودِ روایت مشترک است.  بدون چنین روایتی همکاری جمعی امکان پذیر نیست. نباید فراموش کرد، که این روایت ها ساخته و پرداختۀ ذهن انسان، با هدف مدیریت اجتماعی ست، و نه یک پدیده طبیعی، مطلق و یا مقدس.  روایت “حقوق بشر” از جمله روایت هایی است، که تا زمانی که بتواند پاسخگوی مدیریت اجتماعی و حفظ هیرارشی قدرت باشد به حیاتِ خود ادامه می دهد. همانطور که در دوران ماقبل مدرن مذاهب کهنه این نقش را بازی می کردند و بعضا هنوز هم  به کار خود ادامه می دهند.

آنچه تنش را در جوامع افزایش میدهد، برداشت افراطی، چه از مذهب های کهن و چه از روایت های مدرن است.  فرقه “بیداران” برداشتی افراطی و میلیتانت از روایت “حقوق بشر” است که دردست بخشی از حاکمان ایالات متحده و دنیای “غرب” مسئول ایجاد تنش درجهان برای حفظ نظم جهانی موجود است. این فرقه در حال حاضر با سیاست های “هویتی (Identity Politic)” و عمده کردن “برابر طلبی” خود،  اختلافها و درگیری ها دراینجا و آنجای جهان را دامن می زند، تا مبارزۀ طبقاتی ونابرابری اقتصادی، که با هدف های سلطه گرایانۀ حاکمان قدرتمند جهان “غرب” همخوانی ندارد، را به حاشیه براند.

ما در دوران پسا کلونیال  و در گذاراز دنیای تک قطبی به دنیای چندقطبی هستیم.  اگر استفاده از نیروی نظامی در دوران کلونیال برای کشورهای کلونیال اروپایی نتیجه بخش بود، امروز کارایی خود را تا حدودی از دست داده است.

در حالی که “غرب” به رهبری آمریکا در اکثر اقدامات نظامی خود پس از فروپاشی شوروی شکست خورده،  برای حفظ هژمونی خود در جهان، سعی می کند از دو ابزار دیگر، اقتصادی و اخلاقی، که در اختیار دارد استفاده کند. به همین دلیل است که تحریم های اقتصادی بیش از هر زمان دیگری از سوی کشورهای “غربی” علیه مخالفان خود به کار گرفته میشود.

مهمتر از ابزارهای اقتصادی، ابزارهای اخلاقی است. مهم ترین ابزار اخلاقی، روایت “حقوق بشر” بخصوص سیاست های “هویتی (Identity Politic)” آن است.  فرقه “بیداران” نیرویی است که با استفاده افراطی از روایت “حقوق بشر” با اهداف هژمونیک “غرب” در برابر مخالفان خود همسو می شود. آنچه مهم میباشد، تفکیک و نقد استفاده ابزاری وافراطی از روایت “حقوق بشر” توسط نیروهای هژمونیک طلب “غرب” است.

هرمز هوشمند

۲۳ اسفند ١٤٠١

۱۴ مارس ٢٠٢٣

لینک ها:

1 – مذهب مدنی

http://www.robertbellah.com/articles_5.htm

 https://www.youtube.com/watch?v=p2WsKuhRcFo

2 – وُوکیزم

Wokeism – YouTube

3 – امپراتوری بیداران – Wock Imperium

Woke Imperium: The Coming Confluence Between Social Justice and Neoconservatism – The Institute for Peace and Diplomacy – l’Institut pour la paix et la diplomatie (peacediplomacy.org)

 

این قطعنامه می‌گوید هدف از این اقدام جلوگیری از آموزش و ساکت کردن زنان و دختران بوده است.

 پارلمان اتحادیه اروپا روز پنجشنبه ۱۶ مارس (۲۵ اسفند) قطعنامه‌ای را در محکومیت شدید مسمومیت دختران و زنان ایران با  مواد شیمیایی سمی به تصویب رساند. این قطعنامه با ۵۱۶ رأی موافق، ۵ رأی مخالف و ۱۴ رأی ممتنع به تصویب رسید.

متن قطعنامه در پایگاه اینترنتی پارلمان اروپا منتشر شد که به شرح زیر است:

«با توجه به موارد متعدد از نوامبر ۲۰۲۲، که در آن هزاران دختر و زن در سراسر ایران با مواد شیمیایی سمی با هدف جلوگیری از حضور آنها در آموزش مورد حمله قرار گرفته‌اند، نمایندگان پارلمان اروپا این تلاش بی‌رحمانه برای ساکت کردن زنان و دختران را به شدت محکوم می‌کنند.

نمایندگان پارلمان اروپا مقامات [ایران] را فرامی‌خوانند، دسترسی بدون تبعیض دختران به آموزش را تضمین کنند، و از رژیم ایران می‌خواهند هر قانون تبعیض‌آمیز علیه دختران و زنان را لغو کند.

نمایندگان پارلمان اروپا از شورای حقوق بشر سازمان ملل می‌خواهند که مأموریت حقیقت‌یاب مستقل بین‌المللی را موظف به انجام تحقیقات مستقل در مورد مسمومیت‌های دختران دانش‌آموز سازد و از مسئولین ایران در این باره پاسخگویی بخواهد.

این قطعنامه، تعلل چند ماهه رژیم [ایران] در ارائه گزارش‌های قابل باور درباره حملات سمی سیستماتیک علیه دانش‌آموزان دختر و لاپوشانی عمدی این حملات را محکوم می‌کند و از مقامات ایرانی می‌خواهد که به مأموریت بین‌المللی و گزارشگر ویژه سازمان ملل اجازه دسترسی کامل به اطلاعات در مورد وضعیت حقوق بشر در کشور را بدهند.

پارلمان اروپا همچنین یک بار دیگر بر درخواست خود از شورای اروپا تأکید می‌ورزد تا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شود و فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا، همچنین در چارچوب مکانیسم‌های تحریم جهانی اتحادیه اروپا در مورد حقوق بشر، برای همه افرادی که مسئول نقض حقوق بشر در ایران هستند، از جمله علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، ابراهیم رئیسی رئیس جمهوری اسلامی و محمدجعفر منتظری، دادستان کل کشور گسترش یابد.»

برگرفته از سایت دویچه وله به زبان فارسی – 25 اسفند 1401

مهران زنگنه

چند حرکت سیاسی در داخل و خارج صورت گرفته‌اند که هر یک محتاج بررسی هستند. این نیاز ناشی از تغییراتی است که در پی هر حرکت در سطح نیروهای سازمان‌یافته سیاسی یا دقیقتر انقلاب و ضد انقلاب صورت گرفته‌‌اند. این نیروها به اضافه‌ی نیروی حاکم بر جمهوری اسلامی در واقع جریانات سیاسی اصلی در روند انقلاب آتی را تشکیل می‌دهند. در اینجا، در بخش اول ابتدا نتایج بررسی بیانیه‌ها موسوی/خاتمی منعکس شده است که یکی از این حرکات را نمایندگی می‌کنند. در بخش دوم عمدتا به استراتژی «تعویض رژیم» در ایران و اثرات آن بر آرایش قوا پرداخته می‌شود، اگر چه  آرایش قوا هنوز شکل نهائی به خود نگرفته است. در خارج هنوز تلاش می‌شود، در ائتلاف‌های شکننده کفش پای راست را به پای چپ بکنند و برعکس. ائتلاف مد روز است، موتلفین می‌آیند و می‌روند، ازدواج‌ها و طلاق‌های یک «شبه»، بدون اینکه اثری به جای بگذارند، رایجند. این درحالی است که در داخل بحران روامندی حاکم است.

بحران روامندی legitimacy crisis شرط لازم اگرچه نامکفی انقلاب است. یکی از دلائل اوج این  بحران تحمیل «فضای باز» به عنوان یک واقعیت غیر قابل اجتناب بویژه از طریق رسانه‌های بین‌المللی غربی و شبکه‌های اجتماعی و عدم کارائی دستگاه‌های ایدئولوژیک (به معنای آلتوسری-گرامشیانه) در تولید و بازتولید پایه‌های روامندی رژیم است. رژیم برای جلوگیری از سقوط، صرفنظر از سرکوب، باید بحران روامندی را با توجه به این واقعیت و علیرغم «فضای باز» حل و یا تعدیل بکند. شکست یا پیروزی انقلاب آتی نیز منوط به ادامه‌ی بحران روامندی و تعمیق آن در ایران است که در پرتو جنبش «زن، زندگی، آزادی» در چهل سال اخیر و امروز در اثر حمله‌ی شیمیایی به مدارس دخترانه صرفنظر از کیستی عامل آن، عمقی بی سابقه یافته است. جنبش اعتراضی و بحران روامندی منجر به اتحاد و اختلاف‌ بین جریانات مختلف، انشعاب و تجزیه‌ی مولکولی  در آنان شده است! اهمیت آرایش قوا و تحولاتی که در روند جاری می‌بیند در این است که در «لحظه‌ی انقلاب» یا در یک «تحول سیاسی» ‌نوع انقلاب و تحول سیاسی منوط به آرایش بین این نیروها و کنش و واکنش بین آنان است!

حکومت اسلامی بدون فقیه؟ و تجزیه‌ی جمهوری‌خواهان

اسلام و بویژه اسلام سیاسی به عنوان پایه‌ی اصلی روامندی رژیم دچار بحران عمیقی است و جامعه‌ی ایران پس از فتح چند سنگر در طی جنبش «زن، زندگی، آزادی»‌ بویژه در حوزه‌ی رابطه‌ی جنسیت و تعمیق بحران روامداری، صرفنظر از خواست‌های دیگر، حداقل در آستانه‌ی  تعیین تکلیف با یک خواست تاریخی، جدائی دین از سیاست، قرار دارد. پرسش در مورد کارکرد دین و روحانیت در حوزه‌ی سیاست هسته‌ی اصلی بحران روامندی در ایران را تشکیل می‌دهد.

انتشار یک مقاله از تاجزاده (۶ بهمن ماه ۱۴۰۱)، بیانیه موسوی و بیانیه خاتمی بازتاب این بحرانند. متون مذکور از یک سو نسبت جریانات سبز اسلامی و اصلاح‌طلبان در داخل/خارج را با کل حکومت و بویژه نسبت این جریانات با جناح حاکم بر جمهوری اسلامی را به شدت تحت تاثیر خود قرار داده‌اند؛ از سوی دیگر با توجه به تاویل خاص بیانیه موسوی، یعنی ابراز اینکه موسوی از جمهوری اسلامی «عبور» کرده است، نسبت این جریانات را با اپوزیسیون راست افراطی یا ضد انقلاب مغلوب سلطنت‌طلب و جمهوری‌خواه راست تغییر داده است. اتحاد مجموعه‌ی سبز اسلامی و جمهوری‌خواهان راست به طور ضمنی در خارج خود را به عنوان آلترناتیو رژیم از یک سو و از سوی دیگر رقیب هواداران رژیم نئوکلونیال پهلوی ارائه کرده است، موفقیت این ائتلاف منوط به جمهوری‌خواهان و نوسان های این جریان است. به هر حال، اکنون و در این لحظه صرفنظر از جریانات سازمان‌یافته سیاسی فرودستان این جریان مهمترین رقیب جناح حاکم و ضد انقلاب مغلوب سلطنت‌طلب است! باید صریحا و با قطعیت گفت: جریانات سیاسی سازمان‌یافته‌ی فرودستان فقط در صورت وحدت می‌توانند به عنوان یک رقیب جدی برای سه جریان اصلی دیگر در این روند به حساب بیایند. این چشم‌انداز موجود نیست، اما در پرتو منشور فرودستان ممکن است چشم‌انداز باز شود.

با رجوع به سه مطلب (تاجزاده، خاتمی و موسوی) و جزئیات آنان می‌توان نشان داد که خواست این سه فرد که نمایندگان عمده‌ی  طیف اسلامی «ناراضی» در ایران را تشکیل می‌دهند، عبارت است از خواست قدرت این جریان یا تغییر روابط قدرت در سطح جمهوری اسلامی به قسمی که ولی فقیه یا امام در آن وجود نداشته است، یا اینکه ولی فقیه (امام) در روابط قدرت دست بالا را نداشته باشد، به عبارت دیگر رابطه‌ی دین و دولت به شکل دیگری سازماندهی شود. هیچ یک از این سه از جدائی و دین و دولت حرف نمی‌زند و خواهان جدائی این دو از یکدیگر نیستند. حتی در چارچوب جریان سبز اسلامی بر اساس امیرارجمندی مشاور موسوی «پیش‌نویس قانون اساسی فعلی» پیش از ارائه به مجلس خبرگان و افزودن مواد مربوط به «ولی فقیه» به عنوان یک نمونه‌ی «ایده‌ال» در مصاحبه با یورونیوز و بی‌بی‌سی ارائه می‌شود. کسانی که با این پیش‌نویس آشنا نیستند، باید حتما توجه کنند: نه فقط در این پیش‌نویس جدائی دین از دولت پیش‌بینی نمی‌شود، برعکس، این پیش‌نویس مبین ادغام دین و دولت است (رجوع شود به ماده‌ی ۲، ۴، ۸ و غیره پیشنویس ۱۳۵۸). در واقع «عبور» از جمهوری اسلامی در برنامه‌ی این جریان در وجه غالب به معنای فقط عبور از مرکزیت «ولی فقیه» و نه «دین» در رژیم است. توازی بین این خواست در روند سرنگونی رژیم در روند فعلی و خواست مشروطه‌چی‌ها در سال ۵۷ نیاز به توضیح ندارد. بخش بزرگی از رژیم (منجمله هواداران سه رئیس جمهور پیشین یعنی رفسنجانی، احمدی‌نژاد و روحانی) به درجات مختلف علیرغم امکان اختلاف با این یا آن نکته در برنامه‌ی ارائه شده برای «تغییر» جمهوری اسلامی یا تغییر قانون اساسی می‌توانند با این برنامه کنار بیابند. «جبهه‌ی اصلاحات» نیز خود را در همین چارچوب تعریف و به شکلی پراگماتیستی از خاتمی حمایت کرده است. در میان اپوزیسیون خارج از کشور بخشی از نیروهای غیر دینی اصلاح‌طلب (برای مثال: اتحاد جمهوری‌خواهان، حزب چپ، جبهه‌ی ملی و غیره) حمایت خود را از موسوی اعلام کرده‌اند. عناصری از «شورای مدیریت گذار» نیز از موسوی حمایت کردند که محل تلاقی جمهوری‌خواهان راست (اسلامی و غیر اسلامی) است و پتانسیل پیوستن به ضد انقلاب سلطنت‌طلب را نیز داراست. این جریان بی ریشه و بی پرنسیپ که فقط از وجود چند فعال سیاسی جاه‌طلب و «سرشناس» بهره می‌برد، اگر غرب از آن حمایت نکند، که احتمال آن ضعیف است، نقشی در جنبش‌های سیاسی و اجتماعی، جز محللی ندارد و عناصر آن بسته به شرایط روز بین جریانات و جناح مغلوب جمهوری اسلامی در نوسانند. «مخالفت» با رژیم و جمهوری‌خواهی اینان به هیچ بند است. این جریان برای جلب حمایت غرب و کسب «سرمایه‌»ی سیاسی حتی شروط پمپئو-ترامپ در برجام (یا به قول یکی از خود اینان قرارداد «ورسای» در مورد ایران) را نیز پذیرفته است و بعید نیست زیر فشار غرب موضعی راست‌تر اتخاذ بکنند.

در طیف جمهوری‌خواهان راست، آنان که بیشتر از «تموجات سیاسی دوره‌ای» در سطح ملی و بین‌المللی، بدون پافشاری مکفی بر اصل جمهوریت تبعیت کرده‌اند، عمدتا به صورت فردی یا در گروه‌های کوچک از این جریان جدا شده و به ارتجاع ضد انقلابی سلطنت‌طلب پیوسته‌اند و خواهند پیوست، و بخش دیگر که خواست لائيسیته در حکومت آتی برایش اهمیت ندارد، با اینکه از جدائی دین از دولت حرف می‌زند، به حمایت از موسوی پرداخته است و دوباره در‌ آتیه چون در گذشته احتمالا در صورت بازگشت اصلاح‌طلبان به مراکز اصلی قدرت در رژیم به حمایت از یک جناح در مقابل دیگر خواهد پرداخت، و زائده‌ی جریانات اسلامی خواهد بود. آنان که از دو جریان اصلی در روند تجزیه بویژه تحت تاثیر فشار از پائین و جنبش «زن، زندگی، آزادی»، ناراضی‌اند، منفعل شده، در بهترین حالت به یکی از انبوه محافل حاشیه‌ای جمهوری‌خواه می‌پیوندند که محلی از اعراب ندارد و در آتیه نیز نخواهد یافت. این جریانات احتمالا همان نقشی را در انقلاب آتی ایفا می‌کنند که ملیون در سال ۵۷! (در مورد نقش ملیون در ۵۷ به مقاله‌ی «شکاف بین نسلها و انقلاب آتی، مسئله هژمونی در انقلاب ۵۷ و روند فعلی» رجوع شود)

می‌توان سرگشتگی کنونی و آتی جمهوری‌خواهان لائیک  را دید و پیش‌بینی کرد: از یک سو، آنان به واسطه‌ی تاکیدشان بر لائیسیته «نمی‌توانند» یک سر به سبزهای اسلامیست بپیوندند، و از سوی دیگر «منشور فرودستان» و خواست‌های انقلابی آنان را نمی‌پذیرند، اگر چه در نهایت به لحاظ سیاسی غربی هستند، اما فقط در حد «وابستگی هژمونیال» (گرامشی)، و نه همچون سلطنت‌طلبان که می‌خواهند یک حکومت نئوکلونیال را احیاء کنند. این جریان همچون سایر جمع‌ها و محافل روشنفکرانه‌ی راست و چپ محکوم به نوسان (و احتمالا تجزیه) است، چرا که نفوذ و ریشه‌ی اجتماعی ندارند و نمی‌تواند موضع مستحکمی در مقابل جریانات اصلی انقلاب و ضد انقلاب اتخاذ کند. منجمله به این دلیل نیز هست که این جریان تاکنون نتوانسته است، بدل به نیروئی قابل تامل از یک سو در مقابل ارتجاع سلطنت‌طلب و از سوی دیگر جمهوری‌خواهان راست بشود و ضعیفترین جریان جمهوری‌خواه است. می‌توان گفت باقیمانده‌ی این جریان در پی تجزیه‌ی عمدتا ملکولی در صورت فائق آمدن نسبی جمهوری اسلامی بر بحران روامندی جاری و شرکت موثر اصلاح‌طلبان در حکومت بدل به نیروئی در کنار اصلاح‌طلبان بشود. این سرنوشت جریان‌های مختلف در جمهوری‌خواهان به طور کلی است که قادر نیستند، بورژوازی را متحد و رهبری بکنند و زائده‌ی جریانات اسلامی مثل سبز (موسوی) و سلطنت‌طلب (علیرغم جمهوری‌خواهی؟!) خواهند شد. (البته بررسی پدیده جمهوری‌خواه سلطنت‌طلب (یا برعکس) به عنوان امری پارادوکس را باید به تقوائی سپرد. احتمالا ایشان مقاله‌ی «پارادکس جمهوری‌خواهی که جمهوری نمی‌خواهد» را حداقل برای تکمیل مقاله‌ی پیشین‌اش «پارادکس شاهزاده‌ای که نمی‌خواهد شاه باشد» خواهد نوشت و موجب تفریح خواهد شد.)

در داخل در استراتژی «اداره‌ی وضعیت باز» دو فاکتور اهمیت دارند: ۱) ترس از سرکوب ۲-الف) تبدیل تن‌دهی به عنوان اثر ایدئولوژیک ترس از سرکوب به رضایت فی‌نفسه در پرتو  ۲-ب) چشم‌انداز تغییر (که تولید آن در شرایط بحران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.)

در استراتژی «اداره‌ی وضعیت باز » چشم‌انداز تغییر جمهوری اسلامی از حکومت مبتنی بر ولی فقیه به جمهوری مبتنی بر رای «مردم» در واقع چارچوبی را تشکیل می‌دهد که جناح مغلوب در جمهوری اسلامی می‌خواهد در آن «وضعیت باز» تحمیلی را اداره و خواست خیابان و فرودستان یعنی سرنگونی را منتفی بکند. استراتژی موسوی/خاتمی در پذیراندن خواست یک «قانون اساسی» جدید (موسوی) یا اصلاح آن (خاتمی) به عنوان خواست حداکثر مردم و آلترناتیو سرنگونی است و به این ترتیب از آنجا که یک قانون اساسی، چه کاملا جدید و چه اصلاح شده، در چارچوب جمهوری اسلامی و قوانین آن بدون سرنگونی میسر است، جنبش انقلابی را بدل به جنبش برای اصلاحات قانون اساسی بگرداند (رجوع شود به اصل ۱۷۷ قانون اساسی فعلی در مورد امکان قانونی تغییر قانون اساسی!)

از هم اکنون عناصری از استراتژی «اداره‌ی وضعیت باز » را می توان روئیت کرد. سبزهای اسلامیست، از منظر جریان غالب در صورتی که در چارچوب مورد اجماع در رژیم بمانند، که عمدتا می‌مانند، دوباره در حوزه‌ی سیاست رسمی و حداقل در حاشیه مراکز قدرت رژیم پذیرفته و به کار گرفته می‌شوند. (برای مثال می‌توان دید که همسر عطاءالله مهاجرانی که از رهبران «فتنه» قلمداد می‌شود، در روزنامه‌ی اطلاعات به کار گماشته شده است.) بحث و گفتگو له و علیه هر دو بیانیه (موسوی/خاتمی) بدون محدودیت به طور علنی در سطح رسانه‌های رژیم و اپوزیسیون جمهوری‌خواهان راست و شبکه‌های اجتماعی جریان دارد و همچنین در رسانه‌های غربی صاحب نفوذ در ایران مثل بی‌بی‌سی و صدای آمریکا ، بازتاب یافته و می‌یابد که با تبعیت از دول مطبوعشان از استراتژی ارتقاء ضد انقلاب بویژه طرفداران رژیم نئوکلونیال پهلوی پیروی می‌کنند.

جمهوری‌خواهان راست خارج کشور و سبزها با تقلیل جمهوری اسلامی به نهاد ولی فقیه و در خواست حذف آن با موسوی همراهند. این سه جریان (اصلاح‌طلبان و سبزهای اسلامیست و جمهوری‌خواهان راست) عملا و در واقع بحران روامندی Legitimitätskrise رژیم را با برقراری معادله‌ها‌ی «جمهوری اسلامی = ولی فقیه» و «جمهوری اسلامی = قانون اساسی»، «عبور از جمهوری اسلامی = تغییر قانون اساسی» خواست سرنگونی را به یک بحران قانونی تقلیل داده و در نهایت در خدمت حل بحران قرار می‌گیرند یا از شدت آن می‌کاهند. این در حالی است که خواست سرنگونی در مقابل خواست «تعویض رژیم» (جریانات غربی) و خواست تغییر قانون اساسی (اسلامیون) متضمن تغییر ساختی در وهله‌ی سیاست است.

کنفرانس مونیخ، استراتژی «تعویض رژیم» و برجام

مقدمه: موضوع راهبردی و اصلی کنفرانس امنیتی مونیخ سازماندهی برداشتن گام آخر در روند تولید هم‌رائی consensus در شبکه‌ی بین‌المللی دول (در یک دوره) به قسمی است که توسط این شبکه ثبات سیستم امپریالیستی بین‌المللی و در بهترین حالت سلطه هژمونیال غرب بویژه آمریکا در شبکه تامین شود. دول روسیه و ایران به کنفرانس دعوت نشده‌اند، چرا که این دو از منظر غرب به درجات و اشکال مختلف نافی موضوع هستند. غرب در مورد هر دو، البته به اشکال و به درجات مختلف، صریح یا ضمنی، استراتژی «تعویض رژیم» را به پیش می‌برد. علیرغم شباهت‌ها، می‌توان گفت، پیشبرد این استراتژی با توجه به تناسب قوا، در مورد ایران صریح و در مورد روسیه «ضمنی» است. ایران باید از این استراتژی وحشت داشته روسیه باید بترسد و چین باید نگران باشد.

هدف از استراتژی «تعویض رژیم» دخالت در روابط و مناسبات قدرت در کشور مربوطه به قسمی است که یک رژیم طرفدار غرب در آن کشور بر سر کار بیاید. منظور این استراتژی، در یک کلام این است که دولت مذکور «منافع ملی» را تابع خواست «دو» هژمون غربی در سیستم بین‌المللی بسازد و در شبکه‌ بین‌المللی دول، رابطه‌ی قدرت نامتقارن را به نفع غرب تضمین بکند. (در مورد تفاوت کانتی هدف و منظور بر این بافتار به کلوزویتز در مورد جنگ و تفاوت هدف  aim و منظور pupose رجوع شود.)

استراتژی «تعویض رژیم» می‌تواند به چند شکل یا ترکیبی از اشکال زیر تحقق بیابد، ۱) کودتای نظامی ۲) دخالت در راستای استحاله‌ی یک رژیم ۳) موج سواری نیروی‌های طرفدار غرب در روند سرنگونی رژیم توسط مردم و ۴) جنگ (چه مستقیم و چه نیابتی) ۵) ترور و تولید کائوس!

همواره باید به عنوان یک اصل توجه کرد: بر خلاف دریافت سطحی در میان نیروهای رادیکال (بویژه نمایندگان مارکسیسم روسی) گستردگی منابع قدرت در انتخاب راهکار(ها) تعیین کننده است. از آنجا که منابع غرب را می‌توان «نامتناهی مجازی » قلمداد کرد، باید شرایط اجازه‌ی پیشبرد این یا آن شکل تحقق استراتژی را بدهند. غرب با توجه اصل مذکور تاکنون هر چند شکل را با شدت و ضعف متفاوت اما با هم در جهان دنبال می‌کند!

***

در حالیکه در ایران امکان سازماندهی کودتا بسیار ناچیز و نزدیک به صفر است، و جنگ در این لحظه نه میسر است و نه مطلوب، شرایط آمریکا را مجبور را به اتخاذ سیاست‌هائی در قبال ایران کرده است که بیشتر در چارچوب اشکال دیگر تحقق استراتژی مذکور می‌گنجند.

نیاز به توضیح نیست که هر سه فرد تاجزاده/خاتمی/موسوی، میل به پذیرش هژمونی غرب را با اشاره به خواست «تغییر سیاست خارجی» در گفتارهای خود به طور «سربسته» ابراز داشته‌اند.

اینکه چرا رسانه‌های غربی در مقابل بیانیه موسوی واکنش مثبت نشان داده‌اند، حائز اهمیت است. در واقع موسوی که در سال ۸۸ نشان داد می‌تواند رهبری یک «انقلاب» رنگی را بر عهده بگیرد، هنوز در چارچوب انتخاب‌های غرب مطرح است! با اینکه با قطعیت می‌توان گفت احیای رژیم نئوکلونیال پهلوی انتخاب اول غرب است و چنین رژیمی همچون سلف خود منافع غرب را بر منافع ملی در ایران ترجیح خواهد داد، با این همه رهبر و کل سران سبزهای اسلامیست در مقابل ضد انقلاب سلطنت‌طلب از یک نظر برای غرب اهمیت بیشتری دارند، این‌ها علاوه بر موج‌سواری قادرند، بر خلاف  راست افراطی در خارج  در استحاله‌ی درونی رژیم در داخل شرکت داشته باشند و آن را به جلو سوق بدهند و یکی از پایه‌ّهای اختلاف در درون رژیم را تشکیل می‌دهند. با این همه سئوال این است: چرا به جای این جریان ضد انقلاب سلطنت‌طلب به کنفرانس مونیخ دعوت شد؟

دعوت از اپوزیسیون ضد انقلاب به این کنفرانس چندین اثر متفاوت داشته و آن را حداقل از سه جهت باید مورد بررسی قرار داد: ۱) اثر این دعوت بر رابطه‌ی غرب با دولت ایران (بویژه در چارچوب برجام) ۲) استراتژی «تعویض رژیم» و ۳) دخالت در روابط قدرت بین نیروهای مختلف اپوزیسیون.

رژیم در پی انتخابات اخیر سیاست «چرخش به شرق» را اتخاذ کرده است. اتخاذ این سیاست منجمله تحت فشار غرب و استراتژی «تعویض رژیم» و در آن بویژه بواسطه‌ی تحریم‌ها صورت گرفته است. برجام، اگرچه موضوع ظاهری و اصلی‌اش کنترل گسترش «سلاح‌های اتمی» و ممانعت از «تولید بمب اتمی» در ایران است، اما در واقع برمی‌گردد به تحدید نقش و دخالت‌های ایران در سیستم بین‌المللی و بویژه در آسیای غربی. صرفنظر از سخنوری‌های اولیه در اوائل انقلاب می توان دخالت‌های ایران در منطقه را در چارچوب استراتژی («جنگ» نامتقارن) و دفاع رژیم از خود تحلیل کرد. مذاکرات برجام بدل به ابزاری شده‌اند برای پیشبرد استراتژی «تعویض رژیم» و در این راستا به خصوص شروط پمپئو را می‌بایست حداکثر خواست‌های غرب در راستای تضعیف سیستم دفاعی رژیم ایران نگریست و مقدمه‌ی «تعویض رژیم» خشن تلقی کرد! خواست اصلی ایران در این مذاکرات نیز در واقع گرفتن «تضمینی» از غرب دال بر عدم دنبال کردن استراتژی «تعویض رژیم» است. حتما باید توجه کرد که مذاکرات برجام با در نظر گرفتن رابطه‌ی نامتقارن قدرت برای دو طرف اهمیت نامساوی دارد و فاکتور زمان به نفع غرب عمل می‌کند. با توجه به فاکتور زمان این میدان یک میدان «جنگ» فرسایشی برای غرب را تشکیل می‌دهد (همانند جنگ اوکراین از منظر غرب)!

تا پیش از شروع اعتراضات، علیرغم اینکه برای غرب (بویژه اروپائی‌ها) و آمریکای بایدن چشم‌انداز شکلگیری برجام ۲ و رفع تحریم‌ها باز  و محتمل بود، با این همه به دلائل عدیده که در اینجا به آنان نمی‌توان پرداخت، توافق صورت نگرفت. حتی پس از جنگ اوکراین با توجه به تنگناهای بازار انرژی با اینکه رژیم بایدن تمایل داشت که به یک توافق با رژیم  برسد، این امر به انجام نرسید. برجام با شروع جنبش «زن، زندگی، آزادی» و باز شدن چشم‌انداز سرنگونی و خواست و تمایل واقعی غرب به «تعویض رژیم» به بعد موکول شد. حتی می‌توان گفت: در طی اعتراضات «برجام مرده است» به مقام یک شعار در غرب ارتقاء یافت.

در غرب ابعاد واقعی جنبش اعتراضی بزرگ‌تر از آنچه بود در «تمام» رسانه‌های غربی دولتی و اصلی منعکس شد. با چشم‌انداز «تعویض رژیم» رهبر و چهره‌سازی (که یکی از لحظات تعریف شده در استراتژی «تعویض رژیم» است)، تسریع و به شدت دنبال شد و حتی از فرط تعجیل شکل مسخره‌ای به خود گرفت (به ملاقات‌های رهبران غرب با چهره‌های بی‌چهره‌ی ضد انقلاب، منجمله دعوت اسماعیلیون به داوس، و گزارش‌های تبلیغاتی رسانه‌های غربی در مورد برخی از این عناصر توجه شود.)

در پرتو این جنبش دوباره تمام ماشین اجرائی استراتژی «تعویض رژیم» غرب با تمام قوا شروع به کار کرد! اما رژیم با سرکوب بیرحمانه و حساب شده به ویژه در کردستان توانسته است تا این لحظه وضع را کنترل بکند و امید همه‌ی جریان‌ها، اعم از انقلابی و غربی-ضدانقلابی‌ای را نقش بر آب کند که سرنگونی بلاواسطه را در این دوره انتظار داشتند.

با توجه به ضعف مفرط رژیم در روند اعتراضات، غرب فرصت طلائی تحمیل یک توافقنامه را که پتانسیل پذیرش آن از طرف رژیم موجود بود، بر مبنای محاسباتی از دست داد که ناشی از دیدن امکان سرنگونی رژیم در افق و به فرجام رسیدن استراتژی «تعویض رژیم» بود.

دعوت برگزار کنندگان کنفرانس مونیخ از اپوزیسیون ضد انقلابی و غیبت نمایندگان دولت در واقع یک اهرم فشار برای جدی گرفتن تهدید غرب و تحمیل شرایط غرب به دولت ایران است. با این همه امکان بازتولید وضعیت و فرصت طلائی از دست رفته در مذاکرات برجام برای تحمیل برجام ۲ نزدیک به صفر است.

بر خلاف دریافت‌های عامیانه، دعوت از ضد انقلاب مغلوب پس از نشست در «دانشگاه جرج تاون» پذیرش غیر رسمی ضد انقلاب به عنوان نماینده‌ی ایران معنا می‌دهد . این حرکت نه فقط در برابر دولت بلکه برای بخش‌های اپوزیسیون بویژه جریان‌های راست نیز اهمیت دارد. با این  سیاست احتمالا غرب می‌خواهد به جریانات دیگر اپوزیسیون انتخاب اول خود را تحمیل کند. جریان دست راستی جمهوری‌خواهان نیز باید همچون رژیم این دعوت را جدی تلقی بکند و احتمالا خواهد کرد. جدی تلقی کردن این دعوت به معنای آن است که حمایت غرب از آنان در آتیه می‌تواند مشروط به پذیرش رهبری ارتجاع نئوکلونیال تعبیر شود و به این اعتبار تلاش برای فشرده شدن و وحدت روزافزون ضد انقلاب صورت بپذیرد. مانع این امر سبزها و اصلاح‌طلبان اسلامیست و در حاشیه مجاهدین هستند که بر خلاف جمهوری‌خواهان راست و حتی لائیک امکان تبدیلشان به مشروطه‌چی بسیار ناچیز و در برخی موارد غیر ممکن است.

در این راستا می‌توان گفت غرب که مسئله‌اش وحدت دو جریان ضد انقلاب است، احتمالا در این مورد با شکست مواجه می‌شود و باید در استراتژی و انتخاب اول خود علیرغم تمایل شدید به احیاء حکومت نئوکلونیال پهلوی در مورد جریان سبز (و جمهوری خواهان راست) تجدید نظر کند و به «وابستگی هژمونیال» این نیروها به خود در این مرحله اکتفا بکند. طبعا باید منتظر بود و روند انکشاف جنبش را در آتیه از نزدیک دنبال کرد که برای همه‌ی نیروهای درگیر اعم از راست و چپ تعیین کننده است.

تداوم اشتباه غرب در این مورد زمان لازم را برای اپوزیسیون انقلابی فراهم می‌آورد تا بدیل خود را ارائه بکنند. در این روند نیروهای انقلابی یک وظیفه‌ی حیاتی بلاواسطه در مقابل دارند: وحدت! بدون وحدت، هیچ یک از جریانات موجود نقش قابل تاملی در سطح ملی نخواهند داشت. موانع وحدت بسیارند، اما بر همه منجمله موانع ساختی آن در روند تولید وفاق بر سر یک تاکتیک/نقشه برای انقلاب آتی می‌توان فائق آمد. «شورا» در این راستا نه فقط راه حل خروج برای کل جامعه ایران از این وضعیت است، بلکه این دریافت در عین حال راه حل معضل وحدت و حل بحران هژمونی در جبهه‌ی انقلاب نیز هست.

نامه به آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل متحد

 

عالیجناب آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل متحد

موضوع: درخواست بازرسی و بررسی فوری به حمله‌های شیمیایی به مدرسه‌های کشور و وضعیت مصدومین این حملات

رژیم ایران همواره پاسخ هرگونه دادخواست و اعتراض‌ مردم ایران را با گلوله، زندان ،شکنجه و اعدام داده است. شش ماه پیش، پس از کشته شدن دختر جوانی به دست ماموران حکومتی به اتهام “بدحجابی” و انبوه خواسته‌های برآورده نشده‌ی مردم، سبب شروع جنبش بزرگی در بیش از صد شهر ایران شد که حضور زنان، دختران جوان و خصوصا دختران دبیرستانی در آن چشمگیر بود.

قتل بیش ۵۵۰ شهروند ایرانی در تظاهرات مسالمت‌آمیز، که بعضی از انان کودک بودند، به آتش خشم مردم دامن زد و اعتراضات مردمی به تمام ایران سرایت کرد.

جنایت و سرکوب مردم توسط رژیم ایران با دستگیری بیش از ۸۰ هزار تن از مردم معترض و اعدام بیش از ۲۰ نفر و تجاوز جنسی به زندانیان زن، که شواهد آن موجود است، همچنین با شلیک ساچمه به معترضین و نابینا کردن ده‎ها تن، کماکان ادامه دارد.

جنایت باورنکردنی که هم اکنون در سرتاسر کشور در حال وقوع است، پخش گازهای سمی و شیمیایی در مدرسه‌های دخترانه است.

طبق گزارش کمیته حقیقتیاب، حداقل ۲۳۰ مدرسه در ۲۵ استان کشور مورد حملات گاز سمی قرار گرفته‎اند. بر اساس گزارش کمیته فوق، تا ۱۴ اسفند بیش از ۵۰۰۰ دانش اموز دختر و پسر مسموم شده اند، که اکثریت قابل توجه انان دختران هستند.

مسئولان کشوری، پلیس، سپاه‌پاسداران و دیگر نیروهای امنیتی ایران، تاکنون هیچگونه پاسخی به این جنایت ضد بشری نداده‌اند. حتا با خانواده های داغدار و مصدوم این جنایت بشدت نیز برخورد کرده اند.

رهبران رژیم حاکم بر ایران که ادعا می‌کنند نقشی در این جنایت ندارند، بی‌کفایتی در پیدا کردن عاملین و جلوگیری از تکرار وقوع این جنایتهای وحشتناک را اثبات کرده‌اند!

به باور ما، پخش گاز سمی و شیمیایی در مدارس دخترانه، که بصورت سیستماتیک انجام شده است، یکی از پروژه های سرکوب و به انحراف کشیدن ذهن مردم از مشکلات اقتصادی و بحران‌های سیاسی و اجتماعی در کشور است.

از سوی دیگر، روند سرکوب‌ها و باورهای واپسگرایانه رهبران سیاسی و مسئولان کشوری و امنیتی در بوجود آوردن آپارتاید جنسیتی در ایران و بازداشتن دختران از تحصیل، یکی دیگر از انگیزه‌های سرکوبگران بوسیله‌ی گاز سمی و شیمیایی در مدارس دخترانه می‌باشد.

ما امضا کنندگان این تقاضانامه، خواستار رسیدگی فوری و بدون درنگ سازمان‌ها و نهادهای بین المللی، که وظیفه رسیدگی و نگاهبانی از جان بیگناهان و به اجرا درآوردن قوانین بین المللی و انسانی است، تقاضامندیم از مدارسی که مورد حمله شیمیایی واقع شده‌اند و همچنین آسیب دیدگان این حملات بازدید و مراقبت به عمل آورند.

هیچ انسان و نهاد انسانی و عدالت خواه نمی‌تواند نسبت به این جنایات خاموش بماند. چه جنایتی علیه بشریت در ایران باید رخ دهد تا جهانیان متقاعد شوند رژیم حاکم بر ایران، مرتکب جنایت علیه بشریت شده است؟ این رژیم، با هر استانداردی یک نظام کودک کش، تروریست و  ناقض حقوق بشر است. نمی‌توان در برابر جنایتهایش خاموش ماند.

صدای مردم دادخواه ایران باشید که دیگر تاب و توان این همه ستم و جنایت را ندارند. از شما تقاضا داریم درخصوص این جنایت‌ها بی‎تفاوت نمانید و هیئت کارشناسی به‌ ایران بفرستید تا پرده از این جنایات مخوف بردارد.

با سپاس امضاء کنندگان:

اسامی امضا:

• محمد نوری زاد (زندانی سیاسی)
• عباس واحدیان شاهرودی (زندانی سیاسی)
• شیرین عبادی (برنده جایزه صلح نوبل)
• هادی خرسندی (شاعر سیاسی)
• اکبر کریمیان (تحلیلگر سیاسی)
• علی جوانمردی (روزنامه نگار)
• محمد مهدوی فر (زندانی سیاسی سابق)
• وحید بدیعی (روزنامه نگار)
• پوران ناظمی (زندانی سیاسی سابق)
• بهرام آبتین (فعال سیاسی)
• دکتر کمال جعفری (زندانی سیاسی)
• ابراهیم احراری (مجری شبکه کلمه)
• حسن شریعتمداری (تحلیلگر سیاسی)
• مسعود نقره کار (نویسنده، پزشک)
• محمدرضا عالی پیام (شاعر، فیلمساز، منتقد)
• جهانگیر لقایی (تحلیلگر سیاسی)
• سید هاشم خواستار (زندانی سیاسی)
• هاشم امینی (زندانی سیاسی)
• گوهر عشقی (مادر دادخواه)
• بابک یزدی (مدیر اجرایی کانون خاوران)
• سام منتظری (فعال سیاسی)
• قاسم شعله سعدی (زندانی سیاسی سابق)
• وحید بهشتی (مدیر رسانه در تی‌وی)
• حسن اعتمادی (روزنامه نگار)
• زرتشت احمدی راغب (زندانی سیاسی سابق)
• اسدالله فخیمی (فعال مدنی)
• شکرالله مسیح پور (فعال سیاسی)
• نرگس منصوری (زندانی سیاسی سابق)
• صدیقه مالکی فرد (فعال سیاسی)
• مهدی ترابیان (فعال سیاسی)
• میترا بابک (فعال سیاسی)
• رضا ملک (زندانی سیاسی سابق)
• مهشید ناظمی (فعال سیاسی)
• بهنام ابراهیم زاده (فعال حقوق کودکان)
• مجید نیکنام (مدیر بنیاد ستار بهشتی)
• منوچهر محمدی (فعال حقوق بشر)
• داریوش عمران زاده (فعال محیط زیست)
• افشین پیروی (فعال حقوق بشر)
• نادر فلاح (فعال حقوق بشر)
• نازک توکلی (فعال حقوق بشر)
• محمد نیکبخت (زندانی سیاسی سابق)
• با بختیاری (خانواده دادخواه)
• مهرداد بختیاری (خانواده دادخواه)
• مهدیه گلرو (فعال حقوق زنان)
• کاوه مرتضوی (فعال سیاسی)
• احمد عالی نژاد (فعال سیاسی)
• کامبیز نوروز زاده (زندانی سیاسی سابق)
• محمد مقیمی (حقوقدان)
• پویا جگروند (زندانی سیاسی سابق)
• شهلا جهان بین (فعال سیاسی)
• سید جلال مدبر (فعال سیاسی)
• ایمان زارع ـ زاگرس (مستند ساز)
• غلامرضا غلامی کندازی (عضو انجمن صنفی معلمان شیراز)
• شعله زمینی (فعال سیاسی)
• حسن نایب هاشم (مدافع حقوق بشر)
• غلامرضا محمدی (فعال سیاسی)
• فرهاد تالشی (شورای همگرایی جنبش‌های ایرانیان)
• ناهید دلنواز (کنشگر سیاسی)
• سجاد مشهدی عسگری همت آبادی (فعال سیاسی)
• ایرج توبه‌ای نجف آبادی (فعال صنفی معلمان)
• رحمان رویدل (زندانی سیاسی سابق)
• جهانگیر شادانلو (فعال سیاسی)
• مصطفا دهباشی (زندانی سیاسی سابق)
• حمید بی‌آزار (زندانی سیاسی سابق)
• شهلا انتصاری (زندانی سیاسی سابق)
• دیانا بیگلری فرد (فعال سیاسی)
• صادق رجبیان (زندانی سیاسی سابق)
• سیمین صبری (فعال حوزه زنان)
• افشین افشین جم (فعال حقوق بشر)
• اکبر قلی زاده (زندانی سیاسی سابق)
• ارژنگ برهان (فعال سیاسی)
• مجید آژنگ (فعال سیاسی)
• فرامرز بهار (فعال سیاسی)
• داود احمدلو (فعال سیاسی)
• هوشنگ کردستانی (تحلیلگر سیاسی)
• فرشید یاسایی (فعال سیاسی)
• محسن ترکمن (زندانی سیاسی سابق)
• سعید رنجبر (فعال سیاسی)
• عیسی ابراهیم زاده (فعال کارگری)
• اصغر سلیمی (تحلیلگر سیاسی)
• مجید دهبان (فعال سیاسی)
• انور میرستاری (فعال سیاسی)
• حبیب بهره مند (فعال سیاسی)
• ملیحه حیاتی (فعال سیاسی)
• مجید رستم پور (فعال سیاسی)
• مهدی علی زاده (فعال کارگری)
• یوسف قادری (فعال کارگری)
• محمدرضا خسروی (جبهه دموکراتیک ایران)
• ریحانه اسماعیلی (فعال سیاسی)
• افشین امین (فعال مدنی)
• محمد ابراهیم کیانی (خبرنگار رسانه‌ای)
• سهیلا ستاری (فعال سیاسی و مدنی)
• محسن صادق پور (زندانی سیاسی سابق)
• مصطفا رمضانی (زندانی سیاسی سابق)
• محمد دانیالی (زندانی سیاسی سابق)
• مجید روشن نژاد (زندانی سیاسی سابق)
• مجتبی توکل (زندانی سیاسی سابق)
• حجت الله رافعی (زندانی سیاسی سابق)
• رضا سلمانزاده (دادخواه)
• کمال پرهام (حقوقدان)
• رفعت شهابی (فعال مدنی)
• روزبه اکرادی (فعال حقوق بشر)
• امید رستم پور (زندانی سیاسی سابق)
• هایده روش (تحلیلگر سیاسی)
• خلیل خلیلی پور دارستانی (حقوقدان و تحلیلگر سیاسی)
• کامران چاه تل (فعال سیاسی)
• کوروش فرزین (فعال سیاسی)
• گیتی پور فاضل (فعال سیاسی)
• پوران فکور (فعال سیاسی)
• آریا آرام نژاد (فعال اجتماعی)
• آبتین آیینه (شاعر و پژوهشگر)
• ژیلا مکوندی (فعال سیاسی)
• بهنام بیات (فعال سیاسی)
• محمد هادی مهرانی (فعال سیاسی)
• پرویز مختاری (فعال سیاسی)
• آرش آذرخش (فعال سیاسی)
• سیران محمد حسینی (فعال مدنی)
• سپیده پورآقایی (فعال سیاسی)
• کاوه شیرزاد (فعال سیاسی)
• رحیم بندووی (تحلیلگر سیاسی)
• فریبا قربانی (فعال سیاسی)
• فریندخت هادیخانلو (فعال سیاسی)
• فرشته سلطانی (فعال سیاسی)
• مسعود قربانی (فعال سیاسی)
• راحله نوروزی (فعال سیاسی)
• بهروز قربانی (فعال سیاسی)
• معصومه توفانپور (فعال حقوق کودکان)
• افسون دهقانی (فعال مدنی)
• فریبا اعرابی (کنشگر سیاسی)
• زیبا طوفانی (کنشگر سیاسی)
• احمد حسینی (کنشگر سیاسی)
• الهه امیدی (کنشگر سیاسی)
• فلور روحانی (کنشگر سیاسی)
• پریسا پوینده (فعال حقوق زنان)
• شهران طبری (تحلیگر سیاسی)
• غلامرضا عسگری (فعال کارگری)
• اصغر کیانی (فعال سیاسی)
• فروغ روانخواه (فعال سیاسی)
• نرگس کرمانشاهی (فعال سیاسی)
• سیامک نادری (کنشگر سیاسی)
• آلن اکباتانی (تحلیلگر سیاسی)

همین نامه به نهادی زیر پست شد:

• سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو
• سازمان منع تسلیحات شیمیایی (OPCW)
• پارلمان اروپا
• جواد رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران

 

 

 

بیانیه‌ی جمعی از کنشگران جمهوری‌خواه ایران

ما ایرانیان آزادیخواه و مستقل، دارای اندیشه های گوناگون، خواهان پایان بخشیدن به رژیم جمهوری اسلامی و مخالف هر گونه رژیم استبدادی  می باشیم. در آخرین روزهای سال، بمناسبت بزرگداشت چهاردهم اسفند، یادآور دکتر محمد مصدق بزرگمرد نهضت ملی ایران و سالگرد ملی شدن صنعت نفت ایران (در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹)، با ارج نهادن به جنبش ها و مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران در ۱۵۰ سال گذشته تا به امروز، برای استقرار دموکراسی، تلاش و کوشش گسترده خود را برای به نتیجه رساندن جنبش دمکراسی خواهی لازم می دانیم. جنبش کنونی با شعار “زن، زندگی، آزادی” در تداوم تلاش های ملت ایران در انقلاب مشروطه، جنبش ملی کردن صنعت نفت و انقلاب ۵۷ است. بر ما است که در ادامه این تجربه و با شناسایی علل شکست ها و ضعف های آن، نهایت تلاش خود را انجام دهیم تا جنبش کنونی موفق شود. ما بعنوان بخشی از کنشگران سپهر سیاسی ایران، با قبول حق اختلاف و رای کلیه کنشگران، باور و عمل به اصول بنیادی زیر، که رمز موفقیت برای گشودن فصل جدیدی در تاریخ ایران است، را یادآوری می کنیم.

1. آزادی و حقوق برابر انسان ها. ما پایبندی خود را به اعلامیه جهانی حقوق بشر و کلیه پیمانهای جهانی وابسته به آن که در آنها رعایت:

ـ کرامت انسان که خدشه ناپذیر است

ـ حق حیات و مخالفت با حکم اعدام و هرگونه شکنجه

ـ آزادی عقیده و بیان و آزادی دین

ـ حق دسترسی به اطلاعات و آزادی رسانه ها و مطبوعات و آزادی گردش اطلاعات و حق دسترسی به اینترنت

ـ حق اتخاذ تصمیم و آزادی انتخاب نوع تصمیم

ـ آزاديهای مدنی: آزادی احزاب، سنديكاها، کانون ها، انجمن ها، و…

ـ آزادی تظاهرات و اعتصابات،

ـ آزادی پوشش،

ـ رفع تبعيض جنسیتی و دیگر اشکال تبعیض و تأمين برابری حقوق افراد و زنان و مردان در همه زمینه ها و رعایت حقوق کودکان،

ـ عدم مداخله دولت در زندگی خصوصی و شخصی شهروندان،

ـ به رسميت شناختن برابری حقوقی همه شهروندان بدون در نظر گرفتن تفاوتهای تیره ای، جنسيتی، گرایش جنسی، اتنیکی و قومیتی، زبانی، مذهبی، ایدئولوژیک و شيوه های زندگی خصوصی

تصریح شده است، اعلام می نماییم.

2. استقلال. سرنوشت ایران توسط مردم ایران و نمایندگان منتخب آنان تعیین می شود و کلیه تدابیر اتخاذی و سیاستگذاریها بایستی تابع نظر مردم بوده و ناقض حقوق اساسی و حقوق فردی و شهروندی و ملی نباشند و هیچ فرد، حزب، سازمان و گروه سیاسی حق دخالت دادن قدرتهای خارجی در امور داخلی را ندارد. با اینکه از حمایت افکار بین المللی از حقوق بشر مردم ایران استقبال می کنیم اما هیچ دولت یا قدرت خارجی حق دخالت چه مستقیم و چه غیر مستقیم در حاکمیت مردم را ندارد. افراد و نیروهای آزادیخواه معتقد به استقلال ایران، بدیل دمکراتیک برای آبادی و آزادی و عدم وابستگی ایران آینده می باشند، و مخالف دست بدامان و سرسپرده بیگانگان شدن و دخالت دادن قدرتهای خارجی برای تغییر رژیم هستند.

3. دموکراسی. ما خواهان دموکراسی، به این معنی که کلیه قوای کشوری و لشکری ناشی از اراده ملت (هر فرد، یک رای)، و اراده ملت تنها منبع مشروعیت است که از طریق تصمیم و انتخاب آزاد مردم اعمال می شود، هستیم. از شرایط اساسی تحقق حاکمیت ملت تدوین و تصویب یک قانون اساسی دموکراتیک است که در آن، حقوق و آزادی های همه مردم منظور و ضمانت های اجرائی آن مشخص شده باشند. ما از حقوق همه، با هر عقیده و مرامی و از جمله مخالفان سیاسی خود دفاع می کنیم و خواستار مشارکت ملت در همه امور می باشیم.

4. جمهوریت. ما خواهان اداره کشور تحت نظام جمهوری هستیم. در جمهوری مقامات کشور همگی مسئول و پاسخگو هستند و برای مدتی محدود و معین از سوی مردم و یا نمایندگان آنها در روند یک انتخابات آزاد، منصفانه و شفاف انتخاب و یا گزیده می شوند. جمهوری به مفهوم رد هرگونه نظام موروٍثی است.

5. جدایی نهاد دین و هرگونه ایدئولوژی از دولت. ما خواستار جدایی نهاد دین از دولت [به مفهوم انتظام سه قوهء مقننه، قضائیه و مجریه] می باشیم. هیچ دین و مرام و عقیده ای در قانون اساسی رسمیت نمی یابد. هیچ کس به دلیل داشتن و یا نداشتن دین و یا مسلک یا اندیشه ای از امتیازی ویژه برخوردار یا محروم نمی گردد. ما با تاکید بر مخالفت خود با دین دولتی و دولت دینی، (و هر مرام) و با قبول حق نقد، مخالفت خود را با هر گونه نفرت پراکنی دینی و عقیدتی اعلام می کنیم.

6. عدالت. عدالت میزانی برای رشد و ثبات جامعه است. ما پیگیری سیاست هائی را ضروری می دانیم که عدالت به معنی کاهش شکاف بین قطب های فقر و ثروت، برخورداری اقشار هرچه وسیعتر مردم از فرصت ها و امکانات برابر، شغلی، مسکن، بهداشت، درمان، آموزش و پرورش و رفع تبعیض و کاستی های فردی در همه عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را که از شرایط  استمرار یک دموکراسی پایدار است، در نظر داشته باشد. ما خواهان رشد مناطق محروم کشور و فراهم آوردن امکانات برای شرکت آنها در رشد ملی می باشیم .

7. ملت ایران مجموعه ای از گروههای جمعیتی با مذهب و زبان و گویش ها و فرهنگ های مختلفی است که در طول تاریخ با هم در ایجاد و غنای فرهنگ ملی، تمدن و تاریخ مشترک سهیم بوده و هستند. از اینرو همانطور که دولت نمی تواند نماینده دین و یا عقیده ای خاص باشد، نهادهای دولتی نیز نباید در خدمت فرهنگ خاصی قرار گیرند. احترام به حقوق اتنیکی و قومی مختلف ایرانی، حمایت از تنوع فرهنگی، زبانی، واگذاری تصمیم گيری ها به نهادهای انتخابی محلی و استانی و تلاش برای رشد موزون مناطق مختلف کشور در یک ساختار غیر متمرکز از جمله خواسته های ماست و ضروری میدانیم که در دموکراسی آینده فراهم آوردن امکانات لازم برای رشد برابر هویتهای فرهنگی گوناگون در برنامه کار مسئولین اجرائی باشد. زبان فارسی زبان رسمی اداری در سراسر کشور است. ما معتقدیم که تدریس و فراگیری زبان های مختلف قومی ـ اتنیکی از مدارس ابتدائی تا مرحله دانشگاه حق ایرانیان است و رعایت آن را ضروری میدانیم.

8. یکپارچگی سرزمینی ایران و سیاست خارجی. ما خود را پایبند به حفظ تمامیت ارضی و یکپارچگی سرزمینی ایران و سیاست خارجی مستقلی که بر اساس حفظ حقوق ایران بر مبنای عدم سلطه گری و سلطه پذیری، دفاع از صلح، حسن همجواری، رعایت و گسترش روابط مسالمت آمیز با سایر کشورها و بویژه کشورهای همسایه باشد، می دانیم. ما خواهان تنش زدایی در سیاست خارجی هستیم و استفاده از قوای نظامی برای حل مسائل سیاسی داخلی و خارجی را مردود می دانیم.

9. حفظ زیستگاه. ما حفظ زیستگاه که نسلهای حاضر و آینده باید در آن حیات رو به رشدی داشته باشند را وظیفه خود دانسته و خود را متعهد به رعایت ضوابط، اصول و استانداردها و الگوهای رفتاری مربوط به حمایت از محیط زیست و عمران طبیعت می‌دانیم و بر این باوریم که میراث‌های طبیعی ایران و جهان را باید از آسیب‌های مختلف محفوظ داشت.

10. پاسداری از میراث تاریخی و فرهنگی. میراث‌ تاریخی و فرهنگی که ثمرۀ تلاش ها و خلاقیّت های مشترک مردمان ساکن در سرزمین ایران است، باید از هر گونه تعرّض و تخریب و تحریف مصون بماند. پاسداری و مراقبت نسل امروز از میراث‌ تاریخی و فرهنگی ایران، مسئولیت و وظیفه‌ای بزرگ نسبت به گذشتگان و نیز نسل‌های آینده است.

ما امضا کنندگان این متن وظیفه انسانی، ملی و میهنی خود می دانیم که ده اصل بالا را رعایت کرده و تمامی تلاش خود را برای به اجرا درآوردن آنها بکار گیریم. ما نظام جمهوری اسلامی را رد کرده، برای آن ھيچگونه مشروعيتی قائل نبوده و خواهان استقرار جمهوری ایران از طریق مجلس موسسانی که در دوران گذار در شفافیت و آزادی کامل از سوی مردم انتخاب خواهد شد می باشیم. ما هرگونه تغيير رژیم را تنها با تصمیم ملت ایران و با مراجعه به آراء مردم مطلوب می دانیم. ما پرھيز از خشونت، در سطح جامعه و همچنین در رویاروئی با نظام جمهوری اسلامی را لازم دانسته و معتقد به مبارزه سیاسی خشونت زدا به عنوان روش مبارزاتی هستیم.

با ارج نهادن به جنبش ملت ایران و برای همبستگی ملی و استقرار دمکراسی و جمهوری در ایران.

 

برای تماس: mozejomhourikhahi@gmail.com

علاقمندان برای امضا می توانند به سایت زیر مراجعه کنند:

https://www.jomhouriiran.org

 

تاکنون افراد [به ترتیب الفبا] زیر این متن را امضا کرده اند:

                نام               نام خانوادگی   شغل/فعالیت                                           کشور  

 

1              جمال           احمد نژاد         فعال سیاسی                                           مالتا

2              حمید            احمدی            پژوهشگر  تاریخ معاصر ایران                    آلمان

3              داریوش        احمدی            کنشگر سیاسی و حقوق بشری              آلمان

4              نوید              احمدی            فعال حقوق بشر                                     آلمان

5              فرشته         احمدی            پرفسور جامعه شناسي                          سوئد

6              منا               احمدی پور         فعال حقوق بشر                                    آلمان

7               آرش            اختریان            فعال اقتصادی و مدنی                             ایران

8              سهیل          اسدپور             فعال مدنی                                              ایران

9              عادل            اسدی نیا         فعال سیاسی                                           سوئد

10            سینا             اشجعی             فعال حقوق بشر                                    آلمان

11            بتول             اشکان نژاد      معلم بازنشسته                                        انگلستان

12            پریسا           اعظمی           فعال سیاسی                                           آلمان

13            مریم            افتخار              فعال مدنی و حقوق بشری                      آلمان

14            مسعود        افتخاری           فعال سیاسی                                           سوئد

15            مهدی           افشارزاده        فعال در حوزه حقوق بشر                        ترکیه

16            گودرز           اقتداری            فعال سیاسی                                          آمریکا

17            علی             اکبر موسوی    فعال سیاسی                                          آمریکا

18            اسد             اکبری              فعال اجتماعی                                         آلمان

19            حمید            اکبری              جمهوریخواه                                              سوئد

20            رضا              اکرمی             کنشگر سیاسی                                       فرانسه

21            م.                الهامی             فعال سیاسی                                          ایران

22            بهرام            امامی              فعال سیاسی                                          سوئد

23            نسرین         امیر محمدی     پرستار                                                     اتریش

24            الهه             امیرانتظام        فعال سیاسی وعضوشورای رهبری-اجرائی جبهه ملی        ایران

25            نادر              انتظام              فعال ملی-مذهبی                                   آمریکا

26            شاهین         انزلی               کنشگر سياسى                                        اتریش

27            فرید             انصاری            کنشگر سیاسی و مدافع حقوق افراد دارای معلولیت            انگلستان

28            وهاب           انصاری            کنشگر سیاسی                                       آلمان

29            مرتضی‌        انواری              فعال سیاسی                                          آمریکا

30            مریم            اهری               فعال سیاسی                                          آمریکا

31            مهین            ایدر                    فعال حقوق بشر                                    آلمان

32            علی             ایزدی              روزنامه نگاروتحلیلگرسیاسی – مرکزعباس امیرانتظام           انگلستان

33            یرواند           آبراهامیان        تاریخدان و استاد دانشگاه                        آمریکا

34             سالار          آزاد                   مهندس                                                   ایتالیا

35            حمید            آزادی               فعال سیاسی                                          آلمان

36            ایاز               آسیم               کنشگر‌مدنی                                            ایران

37            حمید            آصفی              فعال سیاسی                                          ایران

38            مینا              آقابیگی            فعال حقوق انسان                                   آلمان

39            شیروان        آقایی               فعال سیاسی                                          دانمارک

40            سید یعقوب آل شفیعی فومنی                                                          فعال مدنی ایران

41             سید نادر     آموزگار             مترجم زبان انگلیسی                                ایران

42            بهنام            باباییان             فعال دانشجویی                                      ایران

43            مجید            بازداران            فعال حقوق بشر                                     آلمان

44            رضا              بدیعی              مبارز آزادیخواه                                         آمریکا

45            یدالله            بلدی                  فعال سیاسی                                        آلمان

46            زهرا             بنی صدر          فعال مدنی                                              سوئیس

47            علی             بنی صدر          فعال سیاسی                                          فرانسه

48            فیروزه          بنی صدر          استاد دانشگاه -پزشک و فعال سیاسی فرانسه

49            شاپور           بهرامی            مدیریت صنعتی- کنشگر سیاسی و فعال حقوق بشر آمریکا

50            حبیب           بهره من           فعال سیاسی                                           هلند 

51            علی رضا      بهروان             فعال سیاسی                                           ایتالیا

52            علی             بهزاد نیا           پزشک –  دمکراسی خواه                         آمریکا

53            حديث           بيرانود               فعال حقوق بشر                                    نروژ

54            بهروز            بیات                 کارشناس هسته ای و کنشگر سیاسی    اتریش

55            بهنام            بیات                   فعال سیاسی ملی                                ایران

56            علیرضا         بیشه                                                                               ایران

57            نکیسا           پارسا               نویسنده                                                   ایران

58            کوروش‌        پارسا               فعال سیاسی                                          آمریکا

59            فرامرز          پاکزاد               فعال حقوق بشر                                     آمریکا

60             میترا           پاکزاد               زبان دکترای انگلیسی                               نروژ

61            مازیار            پرویزی             فعال حقوق بشر                                      اندونزی

62            سعید           پور عبدالله          فعال سیاسی                                         آمریکا

63             افسانه        پورمحمدی       آزادیخواه                                                  ایران

64            ايمان            پيرداده بيرانوند  فعال حقوق بشر نروژ

65            عطا              پیرا                  جراح ارتوپدی                                            انگلستان

66            حسن           توانا(دریادل)     فعال سیاسی                                          ایران

67            یوسف          جاهدی            فعال سیاسی                                           سوئد

68            مجتبا           جزایری                                                                            ایران

69            میهن            جزنی              فعال سیاسی                                           فرانسه

70            حسن           جعفری            کنشگر سیاسی                                       آلمان

71            محمود         جعفری            فعال سیاسی                                           هلند 

72            حسنیه         جعفری ماربینی     پزشک و فعال حقوق پناهجویان       انگلستان

73            عقیله           جعفری ماربینی      فعال سیاسی                                  انگلستان

74            غزاله           جعفری ماربینی      مشاور تجاری                                     انگلستان

75            محمد           جعفری ماربینی     نویسنده و محقق تاریخ معاصر                انگلستان

76            امیر              جمالی             فعال سیاسی                                           سوئیس

77            حسین         جوادزاده          مدیر رادیو عصر جدید                                سوئد

78            هرمز            چمن آرا           فعال سیاسی                                           آمریکا

79            مریم            حبیبی               فعال حقوق بشر                                    آلمان

80            علی             حجت               فعال حقوق بشر                                     آمریکا

81            محمد           حسن زاده مهرآبادی       پژوهشگر و فعال حقوق بشر      آلمان

82            جعفر            حسین زاده      فعال سیاسی                                          بلژیک

83            هدایت          حسینی           فعال سیاسی                                          آلمان

84            عذرا             حسینی-بنی صدر                                                            فرانسه

85            آسو             حسینی نسب                                                                  ایران

86            زهره            حق باعلی       پژوهشگر و فعال حقوق بشر                   آلمان

87            حسن           حمزه زاده        فعال و‌مدافع حقوق بشر                          آلمان

88            نقى             حميديان           کنشگر سياسى                                        سوئد

89            شهین          حیدری             فعال حقوق بشر                                     آمریکا

90            رحیم            خبازی              کارگر – فعال سیاسی                               انگلستان

91            اسفندیار       خلف                فعال سیاسی                                           فرانسه

92            سیما            دادوند              مهندس                                                    آمریکا

93            ستاره           دژم                  فعال حقوق بشری                                  سوئد

94            محمود         دلخواسته        جامعه شناسی سیاسی                         انگلستان

95            ندا                دهقان              فعال سیاسی و حقوق زنان و کوییر          آلمان

96            اکبر              دوستدار           فعال سیاسی                                          آلمان

97            هوتن            دولتی              عضو جبهه ملی ایران                              ایران

98            مهران          دیوان بیگی زند         معلم                                               آمریکا

99            منصور          ذریت خواه       فعال سیاسی                                          سوئد

100          بهرام            رَستا                کنشگر مدنی و سیاسی                          آلمان

101          الناز              رادمنش            پزشک                                                     آلمان

102          محمود         رجبلو                فعال سیاسی                                          کانادا

103          مهران          رحمانی           زندانی سیاسی سابق                             فنلاند

104          جواد             رحیم‌پور           فعال سیاسی و تحلیل‌گر اقتصادی           ایران

105          یونس           رستمی           فعال سیاسی                                          ایران

106          جهانبخش     رشیدی              نویسنده                                                 انگلستان

107          عباس           رضاپسند          مهندس – زندانی سیاسی سابق              هلند 

108          شبنم           رضاوندی          فعال حقوق انسان                                   آلمان

109          حسن           رضایی             حقوقدان                                                  آلمان

110          حسین         رضایی             فعال سیاسی                                          آلمان

111          آصف            رضائی             فعال مدنی                                              ایران

112          حمید            رفیع                فعال سیاسی                                           فرانسه

113          احمد            رفیع زاده         پشتیبان حقوق بشر                                آمریکا

114          محمد           رمیاد                فعال سیاسی مذهبی                              ایران

115          احمد            رناسی             پژوهشگر ملی و فعال سیاسی               فرانسه

116          درویش         رنجبر               دیپلمات پیشین ایران                               آمریکا

117          زهرا             رهایی              فعال حقوق بشر                                     آلمان

118          فارا              رهنما               مدیر برنامه                                              آمریکا

119          الهه             روحانی                                                                            ایران

120          عباس           روحانی            فعال سیاسی                                          آمریکا

121          رزا                روزبهان            فعال سیاسی                                          کانادا

122          مرضیه         زاهدی             دندانپزشک – کنشگر مدنی                      آمریکا

123          مجید            زربخش            فعال سیاسی                                          آلمان

124          اسماعیل      زرگریان            فعال سیاسی                                          سوئد

125          کوروش        زعیم                فعال سیاسی                                           ایران

126          هادی           زمانی              اقتصاددان                                                انگلستان

127          سارا             زمانی                برنامه نویس کامپیوتر و مترجم                آمریکا

128          عبدالله          زمانی راد        کارگر – فعال سیاسی                               انگلستان

129          شعله           زمینی              مدافع حقوق زنان                                    اتریش

130          علی             ساعدی           فعال سیاسی                                          آلمان

131          علی             ساکی             فعال حقوق بشر                                      نروژ

132          اسدالله         سرکشیکیان                                                                    ایران

133          محمد           سلیمانی         کنشگر سیاسی                                       سوئد

134          ساسان        سلیمانی         فعال حقوق بشر                                     کانادا

135          نگار              سمندری          روانشناس                                                سوئد

136          سونیا           سوارکوب           فعال حقوق بشر                                    یونان

137           مجید           سیادت             تحلیل گر وفعال سیاسی                         انگلستان

138          جهانگیر        شادانلو            فعال سیاسی                                           فرانسه

139          علی             شاکری            مرکز صلح دانشگاه  کالیفرنیا                    آلمان

140          مسعود        شب افروز       فعال سیاسی چپ                                  آمریکا

141          منصوره        شجاعی          فعال حقوق زنان                                       هلند 

142          عزت             شریف زاده      فعال مدنی                                              ایران

143          محمدرضا      شفیع زاده       عضو شورای مرکزی جبهه ملی ایران       ایران

144          علی             شفیعی           روانشناس اجتماعی و روان درمانگر          آلمان

145          حسین         شفیعی           فعال سیاسی                                           فرانسه

146          صادق           شفیعی ها      فعال سیاسی                                          آلمان

147          الاهه            شکرایی          فعال زنان و حقوق بشر                            کانادا

148          تورج             شکوهیان         فعال سیاسی                                          ایران

149        محمدحسین   شمسایی      پژوهگر، نویسنده، مترجم و کنشگر اجتماعی  ایران

150          عزیزاله         شهابی            فعال در راه استقلال،آزادی                        ایران

151          ه.                 شهرستانی      فعال سیاسی رشت                                ایران

152          محمد           شوری             نویسنده و روزنامه نگار                            ایران

153          رضا              شیرازی           کنشگر سياسى                                        هلند 

154          اشکان          صابری             آهنگساز و رهبر ارکستر                           ایتالیا

155          مهرداد         صابری             فعال حقوق بشر و‌ محیط زیست              کانادا

156          فرید             صالح                مهندس برق                                            آمریکا

157          علی             صالحی            فعال در حوزه حقوق انسان                      آلمان

158          منیژه            صبا                    کنشگر تمام حقوق بشر                          آمریکا

159          علی             صدارت               فعال حقوق بشر                                    آمریکا

160          محسن         صفرالهی         فعال آتئیست                                            ترکیه

161          اسماعیل      صفرزاده          فعال سیاسی                                           کانادا

162          جمال           صفری             فعال سیاسی                                          آلمان

163          علی             صمد                نویسنده و کنشگر                                    بلژیک

164          مهرداد ف.    صمدزاده          نویسنده و تاریخدان                                   کانادا

165          اشكبوس      طالبي             روان شناس – جمهوريخواه اتنيك ( قشقايي) آمریکا

166          سید اسماعیل طبیبی          فعال سیاسی                                          آمریکا

167          آبان              طهماسبی         محقق تاریخ و فعال حقوق بشر              انگلستان

168          شهره           عاصمی           بازیگر و کارگردان تئاتر                              آمریکا

169          بهرام            عباسی            کنشگر سیاسی                                        آلمان

170          جواد             عباسی توللی  روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر                 ترکیه

171          مرتضی        عبداللهی         فعال سیاسی                                          آمریکا

172          سیامک        علامه زاده       فعال سیاسی جمهوری خواه                   بلژیک

173          کاظم            علمداری          استاد جامعه شناس                                 آمریکا

174          ابوذر             علوی               فعال ملی ـ مذهبی                                  ایران

175          سیده سمیه علوی               فعال ملی ـ مذهبی                                  ایران

176          سیده لیلا     علوی               فعال ملی ـ مذهبی                                   ایران

177          سیده مینا    علوی               فعال ملی ـ مذهبی                                  ایران

178          رضا              علوی               نویسنده و تحلیل گر سیاسی                   آمریکا

179          تقی             علیجانی          فعال سیاسی                                          ایران

180          مناف            عماری             دانش آموخته حقوق و کنشگر سیاسی    نروژ

181          حمید            عمرانی           دندانپزشک                                              آلمان

182          عباد             عموزاد             فعال مدنی و تحلیلگر سیاسی                 ایران

183          ارنست پویا   عنایتی             روزنامه نگار تحقیقی                                ایتالیا

184          حسین         غبرایی            نویسنده و مترجم                                     کانادا

185          کاوه             غزلباش           مدافع حقوق انسان                                 ترکیه

186          رضا              فانی یزدی       فعال سیاسی                                           آمریکا

187          منصور          فرهنگ            استاد دانشگاه و فعال سیاسی               آمریکا

188          ویدا              فرهودی          شاعر و مترجم                                         آلمان

189          ایمان            فلاح                 مرکز پژوهش‌های حقوندی                       استرالیا

190          فریبا             فلاحی             پزشک                                                     انگلستان

191          بهروز            فولادوند           هنرمند – نویسنده                                     ترکیه

192          ناهيد            قاجار               کنشگر سياسى و فعال حقوق  كودك       سوئد

193          کامبیز           قائم مقام         فعال سیاسی                                          آمریکا

194          سیاوش        قائنی               فعال سیاسی                                           آلمان

195      ابوالقاسم     قدسی                  کنشگر سیاسی                                      بلژیک

196          مجید            قدسی             فعال سیاسی                                          فرانسه

197          یدی              قربانی             فعال سیاسی جمهوریخواه                      کانادا

198          رضا              قریشی           استاد اقتصاد و فعال سیاسی                  آمریکا

199          کیمیا            قزلباش              فعال حقوق بشر                                    آلمان

200          سرور           قلی پور             فعال حقوق بشر                                    آلمان

201          منوچهر        قنبری               فعال سیاسی                                         آمریکا

202          هوشنگ       قهرمانلو           فعال سیاسی جمهوریخواه                       کانادا

203          علی اصغر    قوامی                                                                             ایران

204          فرشین         کاظمی‌نیا         بیولوژیست – فعال سیاسی                     فرانسه

205          الهام            کبیری               مهندس                                                   ارمنستان

206          امیرحسین   کریمی             فعال حقوق بشر                                     آلمان

207          رضا              کریمی             کارگر و فعال سیاسی                              سوئد

208           احمد           کشاورز            فعال مدنی و حقوق بشری                      آلمان

209          حسین         کشوردوست کلتی                                                          فعال ملی ـ مذهبی           ایران

210          حسن           کلانتری            فعال مدنی                                              آمریکا

211          نیما              کمالی              پزشک                                                      آلمان

212          ناصر             کنعانی             استاد پیشین دانشگاه                             آلمان

213          امبر              کوهی              جمهوریخواه                                              سوئد

214          روجا             کیا                   فمنیست، کنشگر اجتماعی                      آمریکا

215          کورش          کیان                 پژوهشگر بازنشسته فنون مهندسی         آمریکا

216          جهانگیر        گلزار                فعال سیاسی                                          آلمان

217          منوچهر        گلشن              کنشگر سیاسی – سندیکایی                    نروژ

218           لیدا              لوت                   معلم بازنشسته                                      هلند 

219          کارچان         ماهار                                                                               ایران

220          عفت            ماهباز              فعال زنان                                                آلمان

221          حسین         ماهوتیها          فعال مدنی                                               کانادا

222          نرگس          مباشری‌فر       فعال حقوق بشر                                     آلمان

223          علی             متین دفتری     فعال سیاسی                                          انگلستان

224          محمد حسن                        محقق معین                                                   ایران

225          محمد           محمدی           ملی گرا و جمهوری خواه                         ایران

226          تقی             مختار               نویسنده و روزنامه نگار                            آمریکا

227          پرویز           مختاری       فعال سیاسی و حقوق بشر                          آلمان

228             منوچهر      مختاری                  فعالی سیاسی                                    آلمان

229          زرین             مرتضائیان        کنشگر سياسى                                        کانادا

230          بهروز            مستجاب الدعوه    فعال سیاسی                                     بلژیک

231          محسن         مسرت    استاد دانشگاه و پژوهشگر حقوق بین الملل و صلح  آلمان

232          احمد            مشعوف            متخصص اطفال و فعال حقوق بشر        کانادا

233          محسن         مصدق             فعال ملی گرا                                           ایران

234          مهران          مصطفوی        فعال سیاسی                                          فرانسه

235          مصطفی      مصطفی نیا     فعال حقوق بشر                                     آلمان

236          سروش        مظفرمقدم       نویسنده                                                    ترکیه

237          کوروش        مظفری             فعال سیاسی و اجتماعی                       ایران

238          مهدی           معظمی    سوسیال دموکرت،  فعال سیاسی و حقوق بشر        آلمان

239          پویا               مفتاح               مهندس معدن با عقاید چپ ایران               ایران

240          ارشاد           مقبل                                                                               ایران

241          سعید           مقیسه ای         فعال حقوق بشر                                    ایتالیا

242          كيوان           ملكي اسكي   کنشگر سیاسی                                       آلمان

243          پروین           ملک                از فعالان جنبش زنان                                آمریکا

244          زیبا               ملک نیا            آموزگار –  فعال سیاسی                           دوبی

245          حسام          ملکی              فعال دانشجویی                                      ایران

246           امیر             ممبینی            فعال سیاسی                                          سوئد

247          حسین         منتظر حقیقی  فعال سیاسی                                          آلمان

248          حیدر             منصوری          نقاش –  فعال سیاسی                             دانمارک

249          مرضیه         مهدیه              فعال حقوق بشر                                     آلمان

250          همایون         مهمنش           فعال سیاسی                                          آلمان

251          سيروس       ميرزايي           پزشك مدافع حقوق بشر                          اتریش

252          مجید            ميوه چی                                                                         ایران

253          خسرو          میرمالک ثانی   کنشگر سیاسی                                       سوئد

254          کریم             ناصری               فعال حقوق انسان                                  ترکیه

255          حسن           نایب هاشم      مدافع حقوق بشر                                    اتریش

256          بهرام            نظام رعایا        پزشک مغز و اعصاب و تلاشگر راه آزادی و عدالت      سوئد

257          نوشین         نظری               پزشک –  فعال سیاسی                           آمریکا

258          فرخ              نعمت پور         نویسنده و کنشگر سیاسی                      نروژ

259          محمود         نقوى               فيزيوترايست                                             آلمان

260          مهرزاد          نکوروح             فعال سیاسی مدنی                                فرانسه

261          امیر              نمازی              فعال سیاسی                                          سوئد

262          فرهاد           نوروزی            ملی گرا و جمهوری خواه                         ایران

263          سیاوش        ‌نوروزی            فعال حقوق بشر                                     آلمان

264          داریوش        نیکجو               پزشک                                                      انگلستان

265          پریسا           نیکونام نظامی فعال حقوق بشر                                     آلمان

266          سعید           نیکونام نظامی فعال حقوق بشر                                     آلمان

267          امیر              نیلو                  فعال مدنی                                               سوئد

268          تقی             هاشمی          کنشگر سیاسی                                       آلمان

269          احمد            هاشمی          فعال سیاسی                                          اتریش

270          سعید           همایونی          استاد دانشگاه                                          کانادا

271          شکوفه        هنجانی           کنشگر مدنی                                            آمریکا

272          ترانه             هوشیار            کتابفروشی ایوان                                     استرالیا

273          نگار              واعظ               فمنیست –  کنشگر مدنی                        آمریکا

274          شیدان          وثیق                کنشگر سیاسی                                        فرانسه

275          احمد            وحدانی            کنشگر سياسى                                        نروژ

276              ژاله                           وفا                   فعال سیاسی                           آلمان                                    

277          حنیف           یزدانی             فعال سیاسی                                           فرانسه

278          نازی             یزدی               فعال در حوزه انرژی                                 آمریکا

279          آبیلا              یوحنا مارو        کشیش و پژوهشگر                                  هلند 

280          نیلوفر           یوسف نیا         کنشگر فعال حقوق رنگین کمانی ها        ایران

281          میر               یوسفی            فعال مدنی                                              ایران

282          جمعی از زنان مبارز کردستان                                                              ایران

283           گروهی از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد کردستان                    ایران

284           انجمن توسعە فرهنگی زاگروس                                                         ایران

285            گروهی از دانش اموختگان علوم اجتماعی کردستان                         ایران

286        جمعی از اعضای تشکل های صنفی معلمان کردستان                         ایران

287       گروهی از اعضای انجمن مطالعات فرهنگی دانشگاه پیام نور کردستان    ایران

288      جمعی از دانش آموختگان علوم اجتماعی دانشگاه ارومیه                       ایران

289       انجمن دانشجویان شمال خراسان                                                          ایران

 

وزارت دفاع چین از رزمایش ایران، چین و روسیه در دریای عمان با عنوان “کمربند امنیت دریایی ۲۰۲۳” خبر داد.

وزارت دفاع چین با انتشار اطلاعیه‌ای در روز چهارشنبه ۱۵ مارس از رزمایش مشترک این کشور با ایران و روسیه در دریای عمان خبر داد.

در این اطلاعیه آمده است: «طبق پیمان‌نامه نظامی میان نیروهای مسلح سه کشور ایران، چین، روسیه و سایر کشورها، این رزمایش با عنوان “کمربند امنیت دریایی ۲۰۲۳” در خلیج دریای عمان از امروز ۱۵ تا ۱۹ مارس (۲۴ تا ۲۸ اسفند ماه جاری) برگزار خواهد شد.»

آخرین رزمایش دریایی ایران با مشارکت چین و روسیه در اوایل بهمن ماه سال گذشته در شمال اقیانوس هند با عنوان “رزمایش مرکب کمربند امنیت دریایی ۲۰۲۲” برگزار شد.

نخستین رزمایش دریایی مشترک سه کشور چهار سال پیش به مدت چهار روز در دریای عمان و اقیانوس هند برگزار شده بود.

وزارت دفاع چین بدون اشاره به جزئیات گفت که سایر کشورها نیز در این رزمایش شرکت دارند.

مسکو نیز روز چهارشنبه اعلام کرد که رزمایش‌های دریایی خود با چین و ایران در دریای عرب را با هدف تقویت روابط با پکن و تهران آغاز کرده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، وزارت دفاع روسیه با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که رزمایش سه‌جانبه موسوم به “کمربند امنیتی دریایی ۲۰۲۳” در مجاورت بندر چابهار ایران آغاز شده است.

گفته می‌شود، بخش دریایی این رزمایش روزهای پنجشنبه و جمعه برگزار می‌شود.

این وزارتخانه گفته است که روسیه با ناوچه آدمیرال گورشکوف و یک نفتکش اندازه متوسط در این رزمایش حضور خواهد یافت.

مقامات مسکو می‌گویند، در طول رزمایش دریایی، کشتی‌ها “مانورهای مشترک و شلیک توپخانه در روز و شب” انجام خواهند داد.

ایران، پاکستان، عمان و امارات متحده عربی همگی دارای خطوط ساحلی در امتداد بدنه آبی هستند که در دهانه استراتژیک خلیج فارس قرار دارند.

در بیانیه وزارت دفاع چین آمده است: «این رزمایش به تعمیق همکاری عملی میان نیروی دریایی کشورهای شرکت‌کننده کمک می‌کند… و انرژی مثبت را به صلح و ثبات منطقه تزریق می‌کند».

رزمایش‌های برنامه‌ریزی‌شده برای چهارشنبه تا یکشنبه در بحبوحه تشدید تنش‌ها میان ایالات متحده و چین بر سر طیفی از موضوعات، از جمله امتناع چین از انتقاد به مسکو به دلیل تهاجم این کشور به اوکراین و ادامه حمایت اقتصادی از روسیه برگزار می‌شود.

هفته گذشته، چین میزبان مذاکراتی میان ایران و رقیب اصلی خاورمیانه‌ای‌اش، عربستان سعودی بود که منجر به توافق روز جمعه بین آنها برای بازگرداندن کامل روابط دیپلماتیک پس از هفت سال تنش شد.

میزبانی چین از مذاکرات ایران و عربستان، این کشور را در نقش غیرعادی میانجی در مناقشات منطقه‌ای قرار داد؛ نقشی که به نظر می‌رسد پکن مایل است تحت عنوان “ابتکار امنیت جهانی” رئیس جمهور شی جین‌پینگ در آن سرمایه‌گذاری کند.

شوئه بینگ، فرستاده ویژه چین در امور شاخ آفریقا روز سه‌شنبه ۱۴ مارس (۲۳ اسفند) بر آمادگی چین برای همکاری با کشورهای منطقه برای کمک به توسعه صلح‌آمیز منطقه‌ای و ایجاد جامعه نزدیک‌تر چین و آفریقا با آینده‌ای مشترک برای اجرای این چشم‌انداز” تاکید کرد. خبرگزاری رسمی شین‌هوا این اظهارات را به نقل از وی در سفر به اتیوپی گزارش داد.

در این گزارش شوئه بینگ می‌افزاید، چین با “رقابت ژئوپلیتیکی توسط نیروهای خارجی مخالف است و هیچ تلاشی برای پر کردن به اصطلاح خلاء یا ایجاد بلوک‌های انحصاری ندارد”.

برگرفته از سایت دویچه وله به زبان فارسی

24 اسفنر 1401

 

امسال همراه با زنان آزاده و برابری طلب ایران و جهان ۸ مارس، روز جهانی زن را در شرایطی برگزار می کنیم که بانگ رسای انقلاب “زن زندگی آزادی” از مرزهای ایران فراتر رفته و جهانگیر شده است.

چهل و چهار سال پیش، در روز ۸ مارس، چند هفته پس از روی کار آمدن حکومت زن ستیز اسلامی، زنان آزاده ایرانی، در خیابان های تهران شعار «ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم» را فریاد زدند. اما متاسفانه صدای آنان شنیده نشد و جامعه مردسالار به ندای زنان پاسخ نداد که خیانتی آشکار به حقوق زنان بود!

امروز نسل جدید زنان، پس از قتل مهسا ژینا امینی به بهانه « بد حجابی»، به پا خاسته اند و با شعار «زن زندگی آزادی» صدای دادخواهی، برابری و آزادی پوشش را در سرتاسر جهان طنین افکنده اند و این انقلاب بزرگی در تاریخ مبارزات زنان جهان است.

از دست آوردهای مبارزات خیابانی دختران ایران، همبستگی کشورهای گوناگون با جنبش برابری جویانه زنان ایران در سطح جهانی است. به عنوان یکی از نمونه ها می توان از اخراج نماینده جمهوری اسلامی از کمیسیون زنان سازمان ملل با رای اکثریت مطلق نمایندگان کشورها نام برد.

مردم شریف و آزادیخواه ایران!

حکومت اسلامی ایران برای سرکوب زنان و جوانان بپاخاسته از کشتار، کور کردن، تجاوز، دستگیری و شکنجه هزاران نفر دریغ نکرده است و این روزها با مسموم کردن صد ها دختران دانش آموز، صفحه دیگری از ماهیت زن ستیزی و ضد  انسانی خود را به نمایش گذاشته است. این حکومت جنایتکار در واپسین دَم حیات ننگین خویش در تلاشی مذبوحانه مانند همتایان داعشی و طالبانی است. رژیم قصد دارد با ایجاد فضای رعب و وحشت، دختران ایران را مرعوب کند تا از مبارزه علیه جانیان حاکم و از حضور در مدرسه و صحنه های اجتماعی و سیاسی دست بکشند! زهی خیال باطل!

ما نهادهای امضا کننده این بیانیه، در سالگرد روز جهانی زن، نام و یاد تمام زنانی را که در یک قرن و نیم گذشته برای آزادی و حقوق برابر زنان ایران مبارزه کرده اند، گرامی می داریم. هم چنین در برابر زنان و دخترانی که در طول ۴۴ سال سلطه حکومت مردسالار اسلامی زندانی و شکنجه شده اند و تعداد زیادی از آنان به قتل رسیده اند، سر تعظیم فرود می آوریم.

ما امیدواریم در پرتو خیزش انقلابی بزرگ “زن زندگی آزادی”، ۸ مارس امسال شاهد جلوه دیگری از مبارزات وجدان های بیدار در سرتاسر جهان علیه حکومت های زن ستیز حاکم بر ایران و افغانستان باشیم.

ما مدافعان حقوق بشر و برابری‌خواهان در هر کجای دنیا که باشیم، در روز جهانی زن، یک بار دیگر چهره زشت کودک‌کش و زن‌ستیز حاکم بر میهن‌مان را در انظار جهانی افشا خواهیم کرد و همبستگی خود را با فراخوان بزرگ ۵۲ تشکل برای پیشبرد اعتراضات در ایران اعلام می کنیم!

ما از همه تشکل های حقوق بشری و نهادهای دموکراتیک می‌خواهیم که در روز جهانی زن، به طور یکپارچه صدای زندانیان سیاسی- عقیدتی و مردم دربند ایران باشیم.

گرامی باد روز جهانی زن

زن زندگی آزادی

 

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران

مارس ۲۰۲۳ برابر با اسفند ۱۴۰۱

امضاکنندگان:

۱  – انجمن زنان مونترال 

۲  – انجمن جمهوری خواهان آلمان و هلند

۳  – انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ

۴  – انجمن فرهنگی ایران و سوئیس – ژنو

۵  – بنیاد اسماعیل خویی

۶  – نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»

۷  – مادران پارک لاله – دورتموند

۸  – حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ

۹  – حامیان مادران پارک لاله – فرزنو

۱۰- فدراسیون اروپرس

۱۱- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان

۱۲- مادران صلح مونترال

۱۳- زنان برای آزادی و برابری پایدار

۱۴- کارزار حقوق بشر برای ایران

۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – هجا

۱۷- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو

۱۸- کمیته نه به جمهوری اسلامی – اورنج کانتی کالیفرنیا

۱۹- کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

۲۰- همبستگی ملی ایرانیان  فرزنو – کالیفرنیا

۲۱- همبستگی جمهوری خواهان ایران (هجا) – مونترال

۲۲- همبستگی برای حقوق بشر در ایران – کلگری

۲۳- جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران

۲۴- هماهنگی ایرانیان جمهوری خواه و لايبک

۲۵- شورای انقلابی دادخواهان

۲۶- همبستگی ایرانیان تورلاک و مودستو – کالیفرنیا

 

بیانیه مشترک

سه سازمان جمهوری‌خواهِ دموکرات و لائیک

 

ما، حمله بیوتروریستی جمهوری اسلامی را بشدت محکوم می‌کنیم. از فراخوان ۱۶ اسفند “کانون صنفی معلمان”، پشتیبانی، و با مبارزات عدالت‌خواهی ملت ایران، اعلام همبستگی می‌کنیم. 

رژیم در مقابله با جنبش “زن، زندگی، آزادی”، ناکام مانده، مستاصل است. استفاده از ابزارهای جنگی و کشتار خیابانی، با تمام بربریت، نتیجه‌ی مورد نظر رژیم را نداد. ترفند بعدی دستگیری، دادگاه‌های صحرایی، محکوم کردن صدها انسان بی‌گناه به مرگ و اعدام چند جوان، نیز کاری نشد و مبارزان آزادی‌خواه را مصمم‌تر نمود.

ترفند بی‌شرمانه‌ی جدید جمهوری اسلامی، حمله شیمیائی است که اوج درماندگی رژیم را آشکار می‌کند. قربانیان این فاجعه، آسیب پذیرترین فرشته‌های ایران، دختران دانش آموز میهن‌مان می‌باشند! امروز، سه ماه است که سگ‌های هار رژیم به جان فرزندان و جگر گوشه‌های ایران افتاده و نزدیک به یک هزار دختر دانش‌آموز را مسموم و روانه بیمارستان کرده‌اند.

کانون صنفی معلمان ایران در بیانیه خود می‌نویسد: “سرانجام پس از گذشت بیش از سه ماه انکار، تکذیب و آدرس غلط دادن، وزارت بهداشت مسمومیت دانش‌آموزان دختر در شهرهای مختلف و دادستان کل، عمدی و سازمان یافته‌بودن این تهاجم‌ها را تایید کردند.”

رژیم منحوس باید بداند که قیام ملت ایران با کشتار و اعدام کاری نبود و حمله شیمیایی، مانند نفت روی هیزم، آن را شعله ورتر می‌کند.

استقلال، داد، دموکراسی،

جمهوری، لائیسیته، برابری،

زن، زندگی، آزادی،

 

ششم مارس ۲۰۲۲ برابر با پانزدهم اسفند ۱۴۰۱

 

اندیشکده آگاهی و شناخت

جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران

حزب جمهوریخواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران –  همسازی ملی جمهوری‌خواهان ایران

 

​آدرس سایت های رسمی سه نهاد ​

https://www.andishkade.net/

https://nedaye-azady.org/

www.rangin-kaman.net

 

بیانیه

جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران

به مناسبت

روز جهانی زن

8 مارس 2023 برابر با 17 اسفند 1401

 

در زمانی به بزرگداشت روز جهانی زن می‌رویم که جنبش زن زندگی آزادی در ایران، که با اعتراض به قتل مهسا ( ژینا ) امینی و حجاب اجباری آغاز شد، به سرعت تبدیل به یک خیزش انقلابی علیه دیکتاتوری و رژیم جمهوری اسلامی در تمامیت‌اش، برای کسب آزادی، برابری، حقوق مدنی، اجتماعی و سیاسی… گردید.

در 8 مارس 1908 که کارگران زن کارخانه نساجی نیویورک برای اعتراض به تبعیض و محرومیت و فشار و کمی حقوق قصد اعتصاب داشتند، توسط صاحب کارخانه به همراه نگهبانان برای جلوگیری از سرایت اعتراضات به بخشهای دیگر، مبحوس گردیدند. سپس 129 تن از این کارگران در حادثه آتش سوزی سوختند. این واقعه دلخراش مبنای آن گردید که زنان آزادی‌خواه و برابری‌طلب، مستمر برای احقاق حقوق خود، برابری با مردان و بهبود شرایط کاریِ‌شان مبارزه و تلاش نمایند. تا اینکه در 1977، 8 مارس رسما بعنوان روز جهانی زن توسط سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شد و از آن زمان تا بحال، فعالین زن و مرد با عمق بخشیدن به خواست‌ها و مطالبات زنان جهان، این روز را گرامی می‌دارند.

زنان ایران همگام با تمامی آزادی‌خواهان می‌روند تا در پیشانی جنبش زن زندگی آزادی امر رهایی از دیکتاتوری و تبعیض‌های گوناگون را برای کل مردمان ساکن ایران رقم زنند و شرایط یک زندگی بهتر در آزادی و دموکراسی را فراهم نمایند.

جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران روز جهانی زن که نماد رهایی و برابری خواهی زنان است را گرامی می‌دارد و 8 مارس را به همه زنان رهایی‌خواه جهان تبریک می‌گوید.

جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران

7 مارس 2023 برابر با 16 اسفند 1401