الهه امانی
آن چه که بذر امید در دل ها می نشاند آن است که زنان ایران به ویژه نسل هایی که در خلال ۴۰ سال گذشته در بطن این تبعیضات رشد کرده و به قول سیمون دوبوار که می گوید “ما زن به دنیا نمی آییم بلکه زن می شویم”، زن شده اند، در صف مقدم تحولات اجتماعی برای کسب حقوق انسانی خود هستند.
ما زنان این مرز و بوم در این سو یا آن سوی دیوار زندان بر این باوریم که وجدان بیدار جامعه، تاب اینستمها را نخواهد آورد و نه دیر هنگام، بلکه در سپیده دمی نزدیک، با عمل و اراده و هر لحظه، رهایی مادران رنج کشیدهی این سرزمین را فراهم خواهد ساخت.
رامین کامران
آماج درست باید نهاد و نمادی باشد که دخالت دین را در سیاست بخصوص، و در هر حوزۀ دیگری که بدان ارتباطی ندارد، بیان سازد. زدن اینهاست که نظام را ضعیف میکند و به همۀ دنیا هم میفمهاند که مقصود شما از به خیابان ریختن و ابراز نارضایی و حتی درگیری با نیروهای انتظامی چیست.
امین بیات
تضاد اصلی امروز مردم ایران قبل از هر مسئله ی مهم دیگری، مقابله با رژیم منفورجمهوری اسلامی که باید بدست توانای مردم ایران سرنگون گردد و باید بساطش بر چیده شود و سران آن بدست عدالت سپرده شوند، و مردم به این نتیجه رسیده اند که آلترناتیو مردمی از میان خود مردم تشکیل خواهد شد و نیروهای سیاسی پشت جبهه ی مبارزا ت مردم قرار دارند،
تجمع روز دوشنبه 2 دی در مقابل مجلس
در مقابلِ سیاست بی تفاوتی دولت، نسبت به سرنوشت میلیون ها بازنشسته و مزدبگیر که هر ساله برایمان رقم زده می شود،
راهی جز ادامهی اعتراض و تجمع و مقابله با تبعیض و نابرابری، برای ما باقی نمانده است.
ما جمعی از فعالان زنان در ایران ضمن اعلام همبستگی با مبارزات و اعتراضات اخیر علیه شرایط فلاکتبار اقتصادی اعلام میداریم: اعتراض خیابانی در ایران نیز همچون همه دنیا حق مردم و سرکوب مردم به هر بهانهای محکوم است. ما خواهان آزادی بیقید شرط تمامی زندانیان سیاسی بهخصوص بازداشتشدگان اخیر و دسترسی آزاد همه بازداشتشدگان به وکیل هستیم.
بیشتر
